Skarga kasacyjna M.S. na decyzję Ministra Rozwoju i Technologii odnośnie ustalenia odszkodowania została oddalona przez NSA z uwagi na zgodność operatu szacunkowego z przepisami oraz brak istotnych wpływów proceduralnych na wynik sprawy.

Skarga kasacyjna od wyroku WSA w Warszawie, dotycząca decyzji Ministra Rozwoju i Technologii w sprawie odszkodowania za wywłaszczenie nieruchomości, nie była usprawiedliwiona z powodu braku istotnych uchybień proceduralnych, a zasądzone odszkodowanie odpowiadało postanowieniom prawa materialnego.

Skarga kasacyjna Ł. S. została oddalona. Ustalona i zatwierdzona przez sądy wysokość odszkodowania za wywłaszczoną nieruchomość była prawidłowa, a zarzuty proceduralne oraz prawnomaterialne nie miały istotnego wpływu na rozstrzygnięcie sprawy.

Decyzja Ministra Sprawiedliwości o powołaniu notariusza i wyznaczeniu siedziby kancelarii została uchylona bezprawnie wskutek niewłaściwej oceny dowodów przez WSA; brak formalnego zasiedzenia lokalu nie był przeszkodą.

Naczelny Sąd Administracyjny stwierdza, że decyzja Starosty Piotrkowskiego o rejestracji pojazdu, nie poparta wymaganym oświadczeniem producenta, narusza prawo w sposób rażący, co uzasadnia jej stwierdzenie nieważności.

Dotacja przeznaczona na sfinansowanie części kosztów inwestycji infrastrukturalnej nie stanowi elementu podstawy opodatkowania VAT usługi kompleksowej oczyszczania ścieków, jeśli nie wpływa bezpośrednio na cenę tej usługi.

Komisja rewizyjna rady gminy nie ma uprawnień do kontrolowania spółek prawa handlowego z większościowym udziałem gminy, gdyż nie są one gminnymi jednostkami organizacyjnymi w rozumieniu art. 18a ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym.

Wniesienie przez osobę fizyczną znaku towarowego aportem do spółki jawnej nie stanowi działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 1 i 2 ustawy o VAT, jeżeli osoba ta nie prowadzi działalności gospodarczej, co wyklucza opodatkowanie VAT.

Naczelny Sąd Administracyjny orzekł, że decyzja Starosty o rejestracji pojazdu bez wymaganych dokumentów homologacyjnych stanowiła naruszenie prawa, lecz nie było ono rażące, co uzasadniało uchylenie decyzji organu odwoławczego i nakazywało ponowną ocenę zaistnienia rażącego naruszenia przez SKO.

Przywrócenie terminu do wniesienia zażalenia na postanowienie administracyjne jest niemożliwe, gdy strona nie wykazuje braku winy w uchybieniu terminowi, a nadmiar obowiązków nie stanowi usprawiedliwienia do jego niedochowania.

Art. 100c i 100d ustawy o pomocy obywatelom Ukrainy mają zastosowanie do wszystkich cudzoziemców, co nie zwalnia organu z obowiązku terminowego załatwienia spraw po 30 czerwca 2024 r. Bezczynność Wojewody Pomorskiego w tej sprawie uzasadnia obowiązek rozpatrzenia wniosku w terminie.