Nabycie prawa użytkowania wieczystego na podstawie art. 34 ustawy o komercjalizacji wymaga, by nieruchomość była własnością Skarbu Państwa zarówno w dniu 5 grudnia 1990 r., jak i w dniu 27 października 2000 r. Bez tej przesłanki nabycie jest niemożliwe.

Sąd stwierdził, że nałożenie kary pieniężnej za wprowadzenie papryki czerwonej o nieodpowiednim oznaczeniu kraju pochodzenia było zgodne z prawem. Orzekł, że decyzja organu nie naruszała prawa, uznając, że oznaczenie państwa powinno być łatwo dostępne i widoczne dla konsumenta. Kara została uznana za proporcjonalną i adekwatną do popełnionego naruszenia.

Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że nakładanie kar na podstawie art. 92a ust. 10 ustawy o transporcie drogowym wymaga tożsamości znamion deliktów między załącznikami nr 3 i nr 4, co w niniejszej sprawie nie zachodziło, dlatego decyzje organów były prawidłowe.

Uchwała Rady Miejskiej w L. ustalająca przebieg drogi gminnej nr 161845E została stwierdzona jako nieważna z powodu braku precyzyjnego określenia przebiegu drogi i dostatecznego uzasadnienia, co naruszyło wynikający z art. 7 ust. 3 u.d.p. obowiązek precyzyjnego ustalenia przebiegu dróg gminnych.

Nieodpłatne przekazanie towarów, w tym węgla, podlega opodatkowaniu VAT, jeżeli podatnik odliczył wcześniej podatek naliczony związany z kosztami ich nabycia, wytworzenia lub wydobycia.

Dla zastosowania zwolnienia z opodatkowania na podstawie art. 22 ust. 4 u.p.d.o.p., płatnik zobowiązany jest zweryfikować, czy odbiorca świadczenia jest jego rzeczywistym właścicielem oraz czy transakcja nie tworzy sztucznej struktury ukierunkowanej na unikanie opodatkowania. Bez spełnienia tych warunków pobór podatku jest obligatoryjny.

Skarga kasacyjna, która nie zawiera precyzyjnie sformułowanych i uzasadnionych podstaw prawnych, nie może prowadzić do zmiany zaskarżonego wyroku, co potwierdza zasadność odrzucenia skargi przez Naczelny Sąd Administracyjny.

Skarga kasacyjna skierowana przeciwko postanowieniu o kosztach egzekucyjnych została prawidłowo oddalona z uwagi na brak uzasadnionych podstaw prawnych oraz formalnych zarzutów zarzucających naruszenie art. 64 u.p.e.a. w zakresie naliczenia kosztów egzekucyjnych.

Przepisy art. 100c i art. 100d ustawy z dnia 12 marca 2022 r. znajdują zastosowanie do wszystkich cudzoziemców. Rozstrzygając sprawy bezczynności organu, sąd uwzględnia stan prawny i faktyczny obowiązujący w dniu orzekania. Skarga kasacyjna oddalona.

Niezgodność pomiędzy treścią faktury a rzeczywistym przebiegiem transakcji – w szczególności brak tożsamości podmiotowej pomiędzy wystawcą faktury a rzeczywistym dostawcą towaru lub usługodawcą – wyklucza prawo do odliczenia podatku naliczonego, chyba że podatnik działał w dobrej wierze i przy zachowaniu należytej staranności nie mógł powziąć wiedzy o tej nieprawidłowości.

Działalność polegająca na urządzaniu gier na automatach poza kasynem bez koncesji uzasadnia nałożenie kary pieniężnej, nawet jeśli formalnie osoba działa jako wydzierżawiający lokal. Punktem decyzyjnym jest rzeczywista aktywność w organizowaniu gier.

Podmiot wynajmujący lokal, w którym instalowane są nielegalne automaty, a który nie wykazał przekazania lokalu innemu podmiotowi, może zostać uznany za współurządzającego gry hazardowe, ponosząc odpowiedzialność za brak właściwych zezwoleń i koncesji.

Skarżący, umożliwiając instalację automatów w wynajmowanych lokalach, ponosi odpowiedzialność za urządzanie gier hazardowych bez koncesji, zgodnie z art. 89 ust. 1 pkt 1 ustawy o grach hazardowych.

Podział nieruchomości na podstawie art. 95 pkt 1 u.g.n. nie może prowadzić do częściowego zniesienia współwłasności, a każda działka po podziale musi być własnością jednego współwłaściciela, nawet jeśli działki te znajdują się wbrew ustaleniom miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego.

Użycie magnesu w celu fałszowania danych rejestrowanych przez tachograf wypełnia znamiona naruszenia lp. 6.1.3 załącznika nr 3 do ustawy o transporcie drogowym, co uzasadnia nałożenie kary pieniężnej.