Przesłanki skuteczności doręczenia postanowień proceduralnych, stosownie do art. 150 Ordynacji podatkowej, uzasadniają przedłużenie terminu zwrotu podatku. Fikcja doręczenia uznawana jest za skuteczny mechanizm doręczenia, przy braku dowodów na jej nieskuteczność.

Decyzja o zwolnieniu mł. asp. K.W. ze służby w Policji z uwagi na ważny interes służby, pomimo toczącego się postępowania karnego, jest uzasadniona z uwagi na utratę przymiotu nieposzlakowanej opinii, zgodnie z art. 41 ust. 2 pkt 5 ustawy o Policji.

Naczelny Sąd Administracyjny uznaje, że decyzja o odmowie umorzenia należności z funduszu alimentacyjnego była prawidłowa. Nie stwierdzono naruszenia prawa procesowego wpływającego na wynik sprawy. Skarga kasacyjna oddalona.

Art. 9 ust. 1 ustawy nowelizującej nie wyklucza stosowania art. 115a ustawy o Policji w nowym brzmieniu od 1 października 2020 r. do zwolnień ze służby po 6 listopada 2018 r.; skarga kasacyjna do NSA oddalona.

Członek zarządu spółki z ograniczoną odpowiedzialnością ponosi solidarną odpowiedzialność za zaległości podatkowe spółki powstałe w okresie pełnienia funkcji zarządczej, niezależnie od liczby wierzycieli spółki, a zwolnienie z tej odpowiedzialności może nastąpić wyłącznie, gdy członek zarządu wykaże, że we właściwym czasie zgłosił wniosek o ogłoszenie upadłości lub że niezłożenie wniosku nie wynika

Naczelny Sąd Administracyjny oddala skargę kasacyjną, stwierdzając, że warunki dla częściowego umorzenia kosztów egzekucyjnych zostały spełnione, a pełne umorzenie byłoby nieusprawiedliwionym obciążeniem Skarbu Państwa. Rozstrzygnięcie opiera się na zrównoważeniu interesu publicznego i sytuacji finansowej skarżącego.

Art. 115a ustawy o Policji w brzmieniu zmienionym przez ustawę nowelizującą z 14 sierpnia 2020 r. ma zastosowanie do obliczania ekwiwalentu za niewykorzystany urlop mundurowych, nawet dla okresów przed 6 listopada 2018 r.

Artykuł 153 p.p.s.a. obliguje organy administracji do przestrzegania prawnie wiążących ocen wyrażonych przez sądy administracyjne, także w przypadku rozpoznawania ponownych skarg. Przywilej związania oceną prawną dotyczy zarówno organów sądowych, jak i administracyjnych, a niezastosowanie się do takiej oceny jest podstawą kasacji.

Wiążąca klasyfikacja gruntów zawarta w ewidencji gruntów i budynków przesądza o ich opodatkowaniu podatkiem od nieruchomości jako związanych z działalnością gospodarczą, niezależnie od faktycznego pokrycia terenów wodami powierzchniowymi.

Uchwała Zarządu Powiatu w B. powierzała obowiązki dyrektora jednostki organizacyjnej osobie niewypełniającej wymogów art. 122 ust. 1 ustawy o pomocy społecznej, co stanowiło istotne naruszenie prawa. Skarga kasacyjna została oddalona.

Operat szacunkowy z dnia 17 czerwca 2022 r. nie stanowił wiarygodnego dowodu przy ustalaniu odszkodowania za wywłaszczenie nieruchomości, co uzasadniało uchylenie wyroków WSA oraz decyzji administracyjnych jako wydanych z naruszeniem przepisów postępowania administracyjnego.

W sprawie dotyczącej przyznania świadczeń z Tarczy Antykryzysowej, przedsiębiorca prowadzący działalność oświatową, która nie mieści się w definicji działalności gospodarczej, nie ma prawa do tych świadczeń w zakresie pracowników zatrudnionych w tej działalności, zgodnie z stanowiskiem WSA oraz art. 170 ust. 1 Prawa oświatowego.

Posiadanie nieruchomości przez bank, nabyte w celu odzyskania wierzytelności, pozostaje w związku z działalnością gospodarczą, uzasadniając opodatkowanie wyższą stawką, zgodnie z art. 1a ust. 1 pkt 3 u.p.o.l., niezależnie od faktycznego wykorzystania.

Naczelny Sąd Administracyjny uchyla wyrok WSA w związku z niewystarczająco uargumentowanym uzasadnieniem decyzji dotyczącej stosowania zarządzenia pf-49 z 2014 r. do wcześniejszych okresów służby i przekazuje sprawę do ponownego rozpoznania.

W przypadku dwukrotnego zaproponowania funkcjonariuszowi Służby Ochrony Państwa innego stanowiska, nie znajduje zastosowania podstawa obligatoryjnego zwolnienia ze służby przewidziana w art. 107 ust. 1 pkt 9 ustawy o SOP, a przepisy art. 102 ust. 4 mogą stanowić właściwą podstawę. Wyrok NSA z dnia 21 listopada 2025 r.

Określenie dodatkowego zobowiązania podatkowego na podstawie art. 112c u.p.t.u. jest zgodne z zasadą proporcjonalności, jeżeli podatnik świadomie popełnia oszustwo podatkowe. Zastosowanie sankcji w wysokości 100% jest uzasadnione wobec świadomego unikania praw podatkowych przez podatnika.

W przypadku zadłużenia zastępczo wniesionych opłat przez gminę za pobyt w DPS, istnieją podstawy prawne do wydania decyzji zobowiązującej do zwrotu tych opłat przez osobę zobowiązaną. Braki uzasadnień decyzji administracyjnych mogą być sanowane w postępowaniu odwoławczym.

Ocena projektu przez Zarząd Województwa Wielkopolskiego, naruszająca prawo poprzez nieprawidłowe zastosowanie kryterium merytorycznego nr 14, wymaga uwzględnienia istotności lokalnego oddziaływania projektu, a nie tylko regionalnego potencjału, co skutkuje koniecznością ponownego rozpatrzenia sprawy.