Decyzja o rejestracji pojazdu, dokonana na podstawie niekompletnych dokumentów bez wymaganego oświadczenia producenta, została stwierdzona jako wydana z rażącym naruszeniem przepisów prawa, co uzasadniało jej nieważność.

Rażące naruszenie art. 73 ust. 1 ustawy Prawo o ruchu drogowym przez Starostę, polegające na rejestracji pojazdu bez stosownego wniosku właściciela, uzasadnia stwierdzenie nieważności właściwej decyzji rejestracyjnej.

Skarga kasacyjna Wójta Gminy Domaniów na wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu została oddalona przez Naczelny Sąd Administracyjny z uwagi na brak usprawiedliwionych podstaw skarżenia, co potwierdza zgodność rozstrzygnięcia z obowiązującym prawem.

Grunty związane z linią kolejową, co do której wydana została decyzja wygaszająca decyzję o likwidacji, mogą stanowić samodzielny przedmiot opodatkowania podatkiem od nieruchomości, zgodnie z art. 2 ust. 1 pkt 1 ustawy o podatkach i opłatach lokalnych.

Naczelny Sąd Administracyjny oddala skargę kasacyjną Prokuratora, uznając, że Samorządowe Kolegium Odwoławcze poprawnie uchyliło decyzję organu I instancji, gdy sprawa wymagała pełnego postępowania dowodowego. Prawidłowość decyzji kasatoryjnej wynikała z konieczności ochrony zasady dwuinstancyjności.

Grzywna nałożona na skarżącego za odmowę przeprowadzenia oględzin jest zasadna, gdyż uniemożliwił organowi weryfikację istotnych faktów. Odmowa udostępnienia niezgodna z art. 88 § 1 k.p.a. uprawnia organ do kary.

Rozbiórka starej i budowa nowej stacji paliw nie jest czynnością kwalifikowaną jako "gruntowna modernizacja" w rozumieniu miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, a zatem odpada decyzja o środowiskowych uwarunkowaniach dla tego przedsięwzięcia.

Decyzja Starosty o rejestracji pojazdu bez wymaganych dokumentów była oczywistym naruszeniem art. 72 ust. 1 pkt 3 p.r.d., ale nie uzasadniało rażącego naruszenia prawa w rozumieniu art. 156 § 1 pkt 2 k.p.a., co skutkowało oddaleniem skargi kasacyjnej.

Decyzja o zarejestrowaniu pojazdu bez homologacji, choć narusza przepisy prawa, nie zawsze stanowi rażące naruszenie prawa uzasadniające stwierdzenie jej nieważności, jeśli naruszenie to nie wywołuje nieodwracalnych skutków społeczno-gospodarczych.

Udział sędziego wyłączonego z mocy ustawy w wydaniu wyroku WSA skutkuje jego nieważnością, co uzasadnia uchylenie wyroku i ponowne rozpoznanie sprawy przez sąd w innym składzie.

W programach wieloletnich termin przedawnienia biegnie do chwili ostatecznego zamknięcia programu. Ostateczne zamknięcie następuje przy przyjęciu przez Komisję Europejską deklaracji zamknięcia programu, co wyklucza wcześniejsze uznanie upływu okresu przedawnienia.

Przedłużenie przez organ podatkowy terminu zwrotu nadwyżki VAT wobec błędnej interpretacji prawa unijnego, zgodne z orzecznictwem TSUE, skutkuje koniecznością pełnego naliczenia odsetek, co wymaga stosowania zasad ogólnych bez obniżonego oprocentowania.

Decyzja o rejestracji pojazdu dokonana z rażącym naruszeniem prawa, bez wymaganych oświadczeń producenta, jest nieważna. Zmiany konstrukcyjne w pojeździe muszą być poparte zatwierdzeniem producenta, by spełniały wymogi rejestracyjne.

Decyzja administracyjna rejestracji pojazdu, dokonana bez zgody producenta na zmiany konstrukcyjne dotyczące zwiększenia masy całkowitej, stanowi rażące naruszenie prawa i jest podstawą do stwierdzenia jej nieważności.

Decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego stwierdzająca nieważność decyzji o rejestracji pojazdu z rażącym naruszeniem prawa jest prawidłowa. Nie przedstawiono formalnego oświadczenia producenta zgodnego z § 18 ust. 6 pkt 2 rozporządzenia ws. rejestracji pojazdów. Skarga kasacyjna oddalona, art. 184 p.p.s.a.

Przeprowadzenie badania technicznego pojazdu niezgodnie z przepisami prawa uzasadnia cofnięcie uprawnień diagnostycznych zgodnie z art. 84 ust. 3 ustawy Prawo o ruchu drogowym. Sankcja ta spełnia funkcję prewencyjną i jest proporcjonalna do charakteru naruszenia.

NSA oddalił skargę kasacyjną, uznając brak podstaw do uwzględnienia zarzutów naruszeń proceduralnych dotyczących wydania decyzji o odmowie zgody środowiskowej. Potwierdzono zgodność postępowania organu z dyspozycjami art. 138 § 2 k.p.a.