Prawo do odliczenia podatku naliczonego na podstawie art. 86 ustawy o VAT nie przysługuje w sytuacji, gdy faktura nie dokumentuje rzeczywistej transakcji gospodarczej, a ciężar wykazania związku podatku naliczonego z realnym zdarzeniem gospodarczym obciąża podatnika.

Naczelny Sąd Administracyjny oddala skargę kasacyjną E. sp. z o.o., uznając, że ograniczenie dostępu do pełnych danych zawartych w dokumentach dotyczących innego podmiotu jest zgodne z zasadami ochrony informacji niejawnych i interesu publicznego.

Uchwała rady gminy ustalająca miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego jest zgodna z obowiązującym studium, a gmina, realizując swoje władztwo planistyczne, miała prawo wprowadzić restrykcje w zakresie zabudowy w celu ochrony terenów przyrodniczo-krajobrazowych.

Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, że zarzuty kasacyjne były nieskorelowane oraz niepoprawnie uzasadnione, co skutkowało oddaleniem skargi kasacyjnej dotyczącej odmowy wydania opinii o stosowaniu preferencji podatkowej.

Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, że podstawy wznowienia postępowania podatkowego, określone w art. 240 § 1 pkt 5 Ordynacji podatkowej, nie obejmują dowodów i okoliczności znanych w trakcie pierwotnego postępowania, co skutkuje brakiem możliwości uchylenia decyzji ostatecznej w trybie wznowienia.

Odpowiedzialność za uiszczanie opłat parkingowych obciąża właściciela pojazdu, a miejsca postojowe mogą być oznaczone wyłącznie znakami pionowymi, jeśli są konstrukcyjnie wyznaczone.

Naczelny Sąd Administracyjny stwierdza bezskuteczność czynności włączenia nieruchomości do gminnej ewidencji zabytków z powodu naruszenia konstytucyjnej zasady ochrony prawa własności i konieczności zapewnienia właścicielom udziału w postępowaniu.

Odmowa przyznania świadczenia pielęgnacyjnego na podstawie art. 17 ust. 1 ustawy o świadczeniach rodzinnych uzasadniona jest brakiem ścisłego związku przyczynowo-skutkowego między rezygnacją z pracy a opieką nad niepełnosprawnym, gdy miejsca zamieszkania stron są odrębne.

Naczelny Sąd Administracyjny stwierdza, że decyzja o rejestracji pojazdu bez wymaganych dokumentów nie jest rażącym naruszeniem prawa, lecz uznaje oczywistość naruszenia art. 72 p.r.d. Skarga kasacyjna pozostaje bezzasadna.

W przypadku konfliktu intertemporalnego z brakiem przepisów przejściowych, interpretacja zmian proceduralnych w prawie administracyjnym powinna uwzględniać zasadę bezpośredniego działania nowej regulacji, eliminując właściwość organów nieposiadających już kompetencji z datą jej wejścia w życie (art. 73 ust. 2e u.g.n.).

Właściciel nieruchomości nie posiada ustawowej legitymacji do wszczęcia postępowania wywłaszczeniowego na rzecz publicznego podmiotu. Wszczęcie postępowania wywłaszczeniowego z urzędu uzależnione jest od przesłanek materialnoprawnych, nie od sytuacji życiowej skarżących. (NSA, sygn. akt II SA/Bd 1587/21)

W świetle art. 24 ust. 2 pkt 1 w zw. z art. 22 ust. 5 i 6 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (tekst jedn.: Dz. U. z 2016 r., poz. 2032 ze zm.), w przypadku zawarcia przez podatnika umowy sprzedaży zorganizowanej części przedsiębiorstwa z zastrzeżeniem terminu, nie jest możliwe przypisanie uzyskanego z tej transakcji przychodu do jednego roku podatkowego, a kosztów

Urządzenie reklamowe o znamionach budowli trwale związanej z gruntem, montowane z użyciem gotowych elementów, wymaga uzyskania pozwolenia na budowę, nie zaś zgłoszenia jako zwykłej instalacji, co uzasadnia wniesienie sprzeciwu przez organy administracyjne.

Sąd orzekł, że niewłaściwe przyporządkowanie statusu strony wynika z niepołożenia działki M. T. w obszarze oddziaływania budowli objętej pozwoleniem, zgodnie z art. 28 ust. 2 ustawy – Prawo budowlane, przez co decyzja Starosty jest w pełni prawidłowa bez podstaw do stwierdzenia jej nieważności.

Sad Naczelny oddalił skargę kasacyjną, potwierdzając zgodność działań właściciela działki sąsiedniej z planem zagospodarowania przestrzennego i uznając, że nasadzenia drzew nie zmieniają prawniczego przeznaczenia działki.

NSA uznał, że wypłata ekwiwalentu za dyżury domowe przysługuje tylko za czas wykonywania czynności służbowych, a kwestie odszkodowania i zadośćuczynienia za naruszenia czasu pracy mają charakter cywilny, co wyklucza administracyjną drogę ich dochodzenia.