Sąd, rozpoznając skargę kasacyjną, stwierdził, że uzasadnienie wyroku sądu pierwszej instancji nie wyjaśniało dostatecznie podstaw prawnych związanych z nadpłatą i jej oprocentowaniem, wymagając ponownej analizy w oparciu o kompatybilność z prawem unijnym i krajowym.

Naczelny Sąd Administracyjny uznał za nieważne postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej oraz uchylił wyrok WSA w Gdańsku, ze względu na naruszenie procedur doręczenia, co skutkowało brakiem możliwości udziału Skarżącego w czynnościach egzekucyjnych.

NSA: W przypadku korzystania z dwóch umów viabox na ten sam pojazd, błędy systemowe wynikające z niepełnej regulacji nie mogą być podstawą do nałożenia sankcji. Wymaga to ponownego rozpoznania w kontekście dostosowania odpowiedzialności administracyjnej do faktycznego stanu prawnego.

NSA wskazał, że obowiązek uiszczenia opłaty elektronicznej musi być poprzedzony precyzyjnie określonymi przez prawo obowiązkami. Brak regulacji dotyczących aktualizacji danych pojazdu przez użytkowników w ustawowym i podustawowym kontekście uniemożliwia jednostronne przypisanie winy za nieuiszczenie tej opłaty.

Na mocy orzeczenia TSUE, art. 143 ust. 1 lit. b dyrektywy 2006/112/WE oraz dyrektywa 2006/79/WE stoją na przeszkodzie przepisom krajowym, które wykluczają zwolnienia z VAT dla małych przesyłek niehandlowych, przeznaczonych dla osób fizycznych w innych państwach członkowskich unijnych.

Naczelny Sąd Administracyjny podkreślił, że odpowiedzialność spadkobiercy za zobowiązania podatkowe spadkodawcy jest ograniczona do wysokości masy czynnej spadku bez wyraźnego ograniczenia względem pozostałych długów ustalanymi w decyzji ostatecznej. Organy podatkowe winny orzekać zgodnie z art. 98 § 1 Ordynacji podatkowej.

Naczelny Sąd Administracyjny orzekł, że Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej zasadnie odmówił wydania interpretacji indywidualnej na podstawie art. 14b § 5b Ordynacji podatkowej, w sytuacji uzasadnionych podejrzeń czynności unikania opodatkowania.

Dla zastosowania art. 116 § 1 O.p. oraz rozważania przesłanek egzoneracyjnych obojętne jest, czy spółka miała jednego wierzyciela - jak Skarb Państwa - czy też więcej. Jedynym istotnym kryterium jest stan niewypłacalności spółki.

Pozbawienie strony możliwości działania nie może być przypisane sądowi, jeżeli jest następstwem działań lub zaniechań strony. Brak prawidłowego umocowania pełnomocnika nie stanowi podstawy do wznowienia postępowania, jeżeli zostało on wywołany przez stronę postępowania.

Zgodnie z przepisami k.p.a. wznowienie postępowania nie jest możliwe, gdy wnioskodawca nie posiada statusu strony postępowania z decyzji ostatecznej. Skarżący nie wykazał interesu prawnego, co uzasadnia odmowę wznowienia przez organy administracji publicznej.

Oddalenie skarg kasacyjnych M.J. oraz F.L. w sprawie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. Rada Miasta Krakowa działała w granicach władztwa planistycznego, a procedura nie naruszyła przepisów prawa w sposób istotny.

Skarga kasacyjna na uchwałę planistyczną dotyczącą miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego w Krakowie została oddalona; władztwo planistyczne Rady Miasta Krakowa nie przekroczyło granic, a plan miejscowy jest zgodny ze studium i nie narusza prawa własności.

Naczelny Sąd Administracyjny oddala skargę kasacyjną, uznając, że skarżący nie wykazał zasadności zarzutów dotyczących nieprawidłowości w decyzjach administracyjnych i wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w odnoszeniu się do kwestii posiadania nieruchomości i świadczenia płatności.

W postępowaniu dotyczącym odszkodowania za szkodę wynikłą z ograniczeń korzystania z nieruchomości w decyzji zRID, odszkodowanie przysługuje dopiero po wykonaniu inwestycji, a postępowanie umorzone jest słusznie jako bezprzedmiotowe, gdy inwestycja nie została zrealizowana.

Naczelny Sąd Administracyjny oddala skargę kasacyjną P. S.A., podtrzymując stanowisko, że nieruchomości bez udokumentowanego zarządu PKP należały do gmin z mocy prawa od 27 maja 1990 r., zgodnie z ustawą o samorządzie terytorialnym.

Przyjęcie korzyści majątkowej w związku z przeprowadzeniem egzaminu na prawo jazdy stanowi o jego przeprowadzeniu w sposób niezgodny z przepisami prawa, dając podstawę do jego unieważnienia na podstawie art. 72 ust. 1 pkt 2 u.k.p. oraz art. 112 ust. 2 pkt 2 p.r.d.

NSA podtrzymuje wyrok WSA, podkreślając obowiązek stosowania się do wcześniejszej wykładni sądu. Nieodpłatne oświadczenie patronackie wymaga osobnej wyceny jako potencjalnie majątkowego świadczenia przy ustaleniu przychodu podatkowego. Metoda transferowa musi uwzględniać pełną analizę prawną w zgodzie z linią orzeczniczą.

Brak pełnej i skutecznej regulacji prawnej systemu poboru opłat nie może skutkować automatycznym nałożeniem odpowiedzialności administracyjnoprawnej w sytuacji posiadania przez użytkownika drogi niezbędnych urządzeń viabox, szczególnie gdy istniała możliwość przyporządkowania dwóch rodzaju umów do jednego pojazdu.