Przyznanie pomocy finansowej na zakup nawozów mineralnych nie może być odmówione na podstawie nieprecyzyjnej klasyfikacji przedsiębiorstwa jako powiązanego, jeżeli brak jest wystarczającego uzasadnienia prawnego i faktycznego zgodnego z art. 3 Załącznika nr 1 do rozporządzenia UE nr 702/2014.

Zajęcie pasa drogowego bez uprzedniego uzyskania wymaganych zezwoleń administracyjnych, bez załączenia zatwierdzonego projektu organizacji ruchu, uzasadnia odmowę przyznania retroaktywnie legalizacji działań podjętych na pasie drogowym wbrew przepisom o drogach publicznych.

W przypadku odstąpienia od nałożenia kary pieniężnej z art. 24 ust. 3 ustawy SENT należy uwzględniać proporcjonalność kary, okoliczności naruszenia oraz jego wpływ na interes publiczny i budżet państwa. Automatyczne nałożenie kary bez tej analizy narusza zasadę proporcjonalności.

Zgodnie z art. 10a ustawy SENT, obowiązek zapewnienia przekazywania danych geolokalizacyjnych spoczywa na przewoźniku przez całą trasę. Nieprzekazanie tych danych stanowi naruszenie ustawy, co uzasadnia nałożenie kary pieniężnej. Organy nie mają obowiązku rozstrzygania wątpliwości na korzyść przewoźnika, gdyż ustawa nie jest prawem podatkowym.

Dopuszczenie dowodu z opinii biegłego z zakresu rachunkowości na okoliczność właściwego rozliczenia wpłaty podatkowej pozostaje w gestii organu podatkowego, a jego zaniechanie nie narusza zasad prawdy obiektywnej, jeśli sprawa nie wymaga specjalistycznych wiadomości.

Odmowa przeprowadzenia dowodu z opinii biegłego z zakresu rachunkowości nie stanowi naruszenia przepisów postępowania, gdyż zaliczenie wpłaty to czynność materialno-techniczna niewymagająca specjalistycznej opinii. Skarga kasacyjna w tej części jest bezpodstawna.

Brak jednoznacznego i spójnego uzasadnienia wyroku sądu pierwszej instancji skutkuje uchyleniem tego wyroku oraz przekazaniem sprawy do ponownego rozpoznania w celu dokładnego ustalenia stanu faktycznego, w szczególności w zakresie wywozu towarów i świadomości oszustwa podatkowego.

W przypadku ostatecznej decyzji nakazującej rozbiórkę obiektu budowlanego, nie jest dopuszczalne ponowne badanie legalności tego obiektu w drodze nowego postępowania legalizacyjnego. Powaga rzeczy osądzonej oraz przepisy intertemporalne wyłączają taką możliwość.

Organem właściwym do rozstrzygnięcia wniosku o udzielenie ulgi w spłacie kary pieniężnej pozostaje ten, który nałożył karę administracyjną w I instancji, niezależnie od utrzymania decyzji w mocy przez organ odwoławczy.

Odliczenie podatku naliczonego z tzw. "pustych faktur" nie jest możliwe w przypadku braku rzeczywistego wykonania usługi. Wszczęcie postępowania karnego skarbowego przedłuża termin przedawnienia zobowiązań podatkowych, co wyklucza zarzut przedawnienia tych zobowiązań.

Umarzając postępowanie nadzorcze w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji z 1949 roku, Naczelny Sąd Administracyjny potwierdził, że doręczenie tej decyzji było skuteczne i spełnione przesłanki umorzenia na mocy nowych przepisów KPA, co jest zgodne z konstytucyjnymi zasadami trwałości decyzji administracyjnych.

Sąd administracyjny stwierdził, że podatnik świadomie uczestniczył w oszukańczych transakcjach, mających na celu wyłudzenie zwrotu podatku VAT, co uzasadnia pozbawienie go prawa do odliczenia podatku z zakwestionowanych faktur.

Osoba nie pozostająca w związku małżeńskim nie może być uznana za osobę samotną w kontekście ustawy o pomocy społecznej; brak współpracy przy procedurach administracyjnych wyklucza możliwość przyznania świadczeń opiekuńczych.

W przypadku decyzji odmowy czasowego odebrania zwierzęcia, odwołanie przysługuje w terminie 14 dni zgodnie z art. 129 § 2 K.p.a., a nie 3 dni przewidzianym w art. 7 ust. 2a ustawy o ochronie zwierząt, które dotyczy wyłącznie decyzji o czasowym odebraniu zwierzęcia.