Sąd oddalił skargę o stwierdzenie niezgodności z prawem wyroku NSA, uznając, że brak dowodów dokumentalnych złożonych oświadczeń o przeznaczeniu oleju opałowego uzasadniał nałożenie stawki akcyzy dla olejów napędowych, zgodnie z obowiązującymi przepisami krajowymi.
Brak złożenia wymaganej dokumentacji (oświadczeń nabywców i zestawień) skutkuje niemożliwością przyznania preferencyjnej stawki akcyzowej, skutkując stosowaniem stawki podstawowej dla paliw napędowych, bez względu na faktyczne przeznaczenie paliwa. Spełnienie wymogów formalnych dokumentacji jest obligatoryjne dla ulgi akcyzowej.
Przywrócenie terminu na wniesienie odwołania jest niedopuszczalne, gdy strona nie wykazuje przeszkody o charakterze niemożliwym do przezwyciężenia, a doręczenie decyzji administracyjnej odbyło się zgodnie z przepisami o doręczeniu zastępczym.
Przedłużenie terminu zwrotu różnicy VAT, jeśli zasadność zwrotu wymaga dodatkowej weryfikacji, jest możliwe w ramach czynności sprawdzających, kontroli podatkowej lub postępowania podatkowego. Organa podatkowe działały zgodnie z prawem, wydłużając termin zwrotu, bazując na nadal prowadzonej weryfikacji rozliczenia.
Zarządzenie i wykonanie formalnych wymogów dokumentacyjnych określonych w ustawie o podatku akcyzowym są zgodne z prawem Unii Europejskiej, a ich naruszenie nie skutkuje automatycznym przyjęciem niższej stawki podatkowej.
Zawieszenie biegu terminu przedawnienia zobowiązania podatkowego w związku z doręczeniem zarządzenia zabezpieczenia biegnie dalej po zakończeniu postępowania zabezpieczającego, zgodnie z art. 70 § 7 pkt 5 Ordynacji podatkowej.
Wyjazd na urlop jedynego członka zarządu spółki nie usprawiedliwia uchybienia terminu na wniesienie odwołania, jeśli możliwe było udzielenie pełnomocnictwa osobie trzeciej; brak staranności w zarządzaniu obowiązkami nie uzasadnia przywrócenia terminu.
Decyzja administracyjna o nałożeniu kary pieniężnej na przewoźnika wymaga zachowania procedur kontrolnych zgodnych z przepisami, których niewłaściwa kwalifikacja proceduralna może prowadzić do jej wadliwości. Niewłaściwa kontrola i błędna podstawa prawna skutkuje uchyleniem decyzji administracyjnej w postępowaniu nadzwyczajnym.
Niezgodność artykułu 115a ustawy o Policji z Konstytucją RP, wykazana w wyroku Trybunału Konstytucyjnego, uzasadnia stosowanie norm wynikających z treści nowelizacji z dnia 1 października 2020 r., a zasada domniemania konstytucyjności nie może legitymizować ponownego wprowadzenia uznanych za niekonstytucyjne regulacji.
Decyzja WSA uchylająca nałożenie kary pieniężnej jest wadliwa; NSA nakazuje ponowne rozpoznanie sprawy, wskazując, iż brak zezwolenia kategorycznie wyklucza egzonerację.
Stwierdzenie nieważności decyzji rejestracyjnej wydanej na podstawie nieważnego dowodu rejestracyjnego, który stał się taki na skutek wcześniejszego stwierdzenia nieważności decyzji, jest zgodne z prawem i słuszne z uwagi na brak podstawy prawnej do skutecznej rejestracji pojazdu.
Stwierdzenie nieważności decyzji rejestracyjnej pojazdu jest uzasadnione rażącym naruszeniem prawa, polegającym na zarejestrowaniu pojazdu o zmienionych parametrach technicznych bez zgody producenta, co naruszałoby zasady bezpieczeństwa ruchu drogowego.