Przepisy art. 100c i art. 100d ustawy z dnia 12 marca 2022 r. znajdują zastosowanie do wszystkich cudzoziemców. Rozstrzygając sprawy bezczynności organu, sąd uwzględnia stan prawny i faktyczny obowiązujący w dniu orzekania. Skarga kasacyjna oddalona.

Wydatki na użytkowanie samochodów osobowych przez pracowników, niezwiązanych ze spółką, w celach mieszanych, nie stanowią ukrytych zysków ani wydatków niezwiązanych z działalnością gospodarczą w rozumieniu art. 28m ust. 1 pkt 3 u.p.d.o.p.

Dla zastosowania zwolnienia z opodatkowania na podstawie art. 22 ust. 4 u.p.d.o.p., płatnik zobowiązany jest zweryfikować, czy odbiorca świadczenia jest jego rzeczywistym właścicielem oraz czy transakcja nie tworzy sztucznej struktury ukierunkowanej na unikanie opodatkowania. Bez spełnienia tych warunków pobór podatku jest obligatoryjny.

Ze względu na niedochowanie terminu zgłoszenia SD-Z2 organy podatkowe nie mogą arbitralnie odmówić wydania zaświadczenia o zwolnieniu z podatku, gdy brak jest postępowania podatkowego, a podstawy prawne zwolnienia wymagają oceny. Wyrok NSA podtrzymujący decyzję WSA rozstrzyga, że kontrola sądowa może dotyczyć uchybień formalnych w procesie wydania zaświadczeń.

Osoba, która udostępnia lokal oraz umożliwia instalację automatów do gier i stwarza warunki do przeprowadzania na nich gier hazardowych, odpowiada za ich urządzanie w rozumieniu art. 89 ust. 1 pkt 1 ustawy o grach hazardowych, jeżeli działanie to odbywa się bez koncesji i w miejscach nieprzeznaczonych na kasyna gier.

Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że odpowiedzialność za urządzanie gier hazardowych na automatach bez koncesji może ponosić podmiot, który aktywnie tworzy warunki techniczne i organizacyjne dla ich funkcjonowania, nawet przy dalszym podnajmie lokalu. Skarga kasacyjna została oddalona, a kara pieniężna uznana za zgodną z prawem.

Oddala się skargę kasacyjną dotyczącą wymierzenia kary za urządzanie gier hazardowych bez koncesji, uznając działanie Skarżącej jako spełniające znamiona urządzania gier w rozumieniu ustawy.

Zawiadomienia podatnika o zawieszeniu biegu terminu przedawnienia dokonane przez NUS w trybie art. 70 § 6 pkt 1 Ordynacji podatkowej były nieważne, co skutkowało utrzymaniem w mocy wyroku WSA, uchylającego decyzję podatkową DIAS. Skarga kasacyjna została oddalona.

Działalność polegająca na urządzaniu gier na automatach poza kasynem bez wymaganych zezwoleń oraz ich organizowanie w wynajmowanych lokalach stanowi naruszenie ustawy o grach hazardowych, co uzasadnia wymierzenie kary pieniężnej.

Umowa o przygotowanie i prowadzenie zajęć szkoleniowych jest umową o świadczenie usług, podlegającą obowiązkowi ubezpieczenia zdrowotnego, gdyż brak jej elementów charakterystycznych dla umowy o dzieło, tj. weryfikowalnego rezultatu.

Brak wyraźnej informacji o państwie pochodzenia produktów na etykietach sprzedażowych w rozumieniu art. 6 ust. 1 rozporządzenia (UE) nr 543/2011 i art. 40a ust. 1 pkt 3 ustawy o organizacji rynków owoców i warzyw uzasadnia nałożenie kary pieniężnej za wprowadzenie do obrotu nieodpowiadających wymaganiom produktów rolnych.

Zasady sporządzania miejscowych planów zagospodarowania przestrzennego dopuszczają różnice w przebiegu granic przeznaczenia terenu pomiędzy studium a planem, pod warunkiem zachowania zgodności funkcjonalnej, co nie narusza ustaleń studium (art. 9 ust. 4 u.p.z.p.). Skorygowanie granic nie stanowi zatem podstawy do uznania nieważności planu.