Podział nieruchomości na podstawie art. 95 pkt 1 u.g.n. nie może prowadzić do częściowego zniesienia współwłasności, a każda działka po podziale musi być własnością jednego współwłaściciela, nawet jeśli działki te znajdują się wbrew ustaleniom miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego.

Uchwała Rady Miejskiej w L. ustalająca przebieg drogi gminnej nr 161845E została stwierdzona jako nieważna z powodu braku precyzyjnego określenia przebiegu drogi i dostatecznego uzasadnienia, co naruszyło wynikający z art. 7 ust. 3 u.d.p. obowiązek precyzyjnego ustalenia przebiegu dróg gminnych.

Nieodpłatne przekazanie towarów, w tym węgla, podlega opodatkowaniu VAT, jeżeli podatnik odliczył wcześniej podatek naliczony związany z kosztami ich nabycia, wytworzenia lub wydobycia.

Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że nakładanie kar na podstawie art. 92a ust. 10 ustawy o transporcie drogowym wymaga tożsamości znamion deliktów między załącznikami nr 3 i nr 4, co w niniejszej sprawie nie zachodziło, dlatego decyzje organów były prawidłowe.

Skarga kasacyjna skierowana przeciwko postanowieniu o kosztach egzekucyjnych została prawidłowo oddalona z uwagi na brak uzasadnionych podstaw prawnych oraz formalnych zarzutów zarzucających naruszenie art. 64 u.p.e.a. w zakresie naliczenia kosztów egzekucyjnych.

Skarga kasacyjna, która nie zawiera precyzyjnie sformułowanych i uzasadnionych podstaw prawnych, nie może prowadzić do zmiany zaskarżonego wyroku, co potwierdza zasadność odrzucenia skargi przez Naczelny Sąd Administracyjny.

Sąd stwierdził, że nałożenie kary pieniężnej za wprowadzenie papryki czerwonej o nieodpowiednim oznaczeniu kraju pochodzenia było zgodne z prawem. Orzekł, że decyzja organu nie naruszała prawa, uznając, że oznaczenie państwa powinno być łatwo dostępne i widoczne dla konsumenta. Kara została uznana za proporcjonalną i adekwatną do popełnionego naruszenia.

Użycie magnesu w celu fałszowania danych rejestrowanych przez tachograf wypełnia znamiona naruszenia lp. 6.1.3 załącznika nr 3 do ustawy o transporcie drogowym, co uzasadnia nałożenie kary pieniężnej.

Naczelny Sąd Administracyjny orzekł, że w sprawach dotyczących nadania rygoru natychmiastowej wykonalności nieostatecznej decyzji podatkowej nie istnieje obowiązek zapewnienia stronie czynnego udziału w postępowaniu administracyjnym.

Podatnik ma prawo odstąpić od prewspółczynnika wydanego w rozporządzeniu, jeżeli wykaże bardziej adekwatny sposób jego ustalenia, który lepiej odzwierciedli realne wykorzystanie do działalności gospodarczej, z zachowaniem zasady neutralności podatku VAT.

Niezgodność pomiędzy treścią faktury a rzeczywistym przebiegiem transakcji – w szczególności brak tożsamości podmiotowej pomiędzy wystawcą faktury a rzeczywistym dostawcą towaru lub usługodawcą – wyklucza prawo do odliczenia podatku naliczonego, chyba że podatnik działał w dobrej wierze i przy zachowaniu należytej staranności nie mógł powziąć wiedzy o tej nieprawidłowości.