Obliczanie terminu do wydania decyzji na podstawie art. 35 ust. 6 Prawa budowlanego rozpoczyna się od dnia złożenia wniosku. Ewentualne trudności organizacyjne nie stanowią przyczyn niezależnych wyłączających odpowiedzialność za przekroczenie terminu.

Sprzedaż lokali mieszkalnych realizowana przez podatnika w warunkach przedsiębiorczości jest opodatkowana podatkiem od towarów i usług jako działalność gospodarcza, zaś ocena obowiązku podatkowego w przypadku wynajmu lokalu użytkowego wymaga zbadania rzeczywistego podmiotu świadczącego usługę.

Skarga o wznowienie postępowania, na podstawie wpływu wyroku TSUE, jest niedopuszczalna, gdy orzeczenie TSUE nie wpływa na podstawy prawne dotychczasowego orzeczenia. Solidarna odpowiedzialność, w świetle krajowego prawa upadłościowego, pozostaje niezależna od przesłanek wyłożonych w orzeczeniu TSUE.

Członek zarządu, który formalnie pełnił tę funkcję, jest odpowiedzialny za zaległości podatkowe spółki, o ile faktycznie wykonywał obowiązki zarządcze, niezależnie od twierdzeń o nieważności powołania.

Wydatki poniesione przez podatnika na nieodpłatne świadczenia dla personelu, które dominująco służą osobistym potrzebom pracowników, nie dają prawa do odliczenia podatku naliczonego. Brak wykazania związku z działalnością opodatkowaną uniemożliwia takie odliczenie.

Orzeczenie Naczelnego Sądu Administracyjnego o oddaleniu skargi kasacyjnej P. [...] S.A. potwierdza konieczność respektowania ocen prawnych wyrażonych w orzeczeniach dotyczących tożsamych spraw, podkreślając wymagania proceduralne i dowodowe leżące po stronie organów administracyjnych.

Nakaz rozbiórki utwardzonego placu postojowego wykonano zgodnie z prawem, na podstawie braku legalizacji inwestycji, która przekraczała dopuszczalny rozmiar bez wymaganego pozwolenia budowlanego.

Odpowiedzialność dystrybutora za wprowadzenie do obrotu zafałszowanego produktu rolno-spożywczego jest oparta na zasadzie obiektywnej, niezależnie od etapu, na którym doszło do niezgodności z wymogami jakości handlowej. Skarga kasacyjna oddalona.

NSA uchyla wyrok WSA w Warszawie w zakresie błędnej interpretacji art. 494 § 2 k.s.h. Uwzględniając sukcesję z mocy prawa, orzeka o konieczności weryfikacji możliwości uzyskania zmiany świadectwa bezpieczeństwa codex karny.

Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że naruszenie art. 72 ust. 1 pkt 3 p.r.d. przez Organ I instancji miało rzeczywiście charakter oczywisty, ale nie rażący, oddalając skargę kasacyjną i podtrzymując wyrok WSA o uchyleniu decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego, którego stanowisko wymagało szczegółowego rozważenia skutków decyzji.