Skarga kasacyjna jest oddalona z uwagi na brak usprawiedliwionych podstaw kasacyjnych. Ustalenia faktyczne i prawne przyjęte przez sąd I instancji zostały uznane za zgodne z obowiązującymi przepisami dotyczącymi postępowania egzekucyjnego.

Zastosowanie art. 70 § 6 pkt 6 Ordynacji podatkowej do zobowiązań z 2017 roku jest dopuszczalne, a jego wdrożenie uzasadnia zawieszenie biegu terminu przedawnienia. NSA uchyla wyrok WSA i przekazuje sprawę do ponownego rozpoznania z uwzględnieniem tego stanowiska.

Stwierdzenie nabycia własności nieruchomości na podstawie art. 73 ust. 1 ustawy wprowadzającej z 1998 r., poprzez odrzucenie skargi kasacyjnej i potwierdzenie, że spełnione są przesłanki publicznoprawnego władztwa oraz zajęcia pod drogę publiczną.

Dofinansowanie na ochronę miejsc pracy na podstawie art. 15g ustawy COVID-19 nie przysługuje nauczycielom działającym w ramach działalności edukacyjnej, uznanej za niegospodarczą według art. 170 Prawa oświatowego. Rozstrzygnięcie NSA oddala skargę kasacyjną, utrzymując w mocy wykładnię, że dofinansowanie dotyczy jedynie działalności uznanej za gospodarczą.

Osoba prowadząca działalność oświatową, w rozumieniu art. 170 Prawa oświatowego, nie jest przedsiębiorcą w rozumieniu ustawy Prawo przedsiębiorców, zatem nie przysługuje jej wsparcie FGŚP na ochronę miejsc pracy w ramach działalności oświatowej.

NSA uchylił wyrok WSA, przekazując sprawę do ponownego rozpoznania, podkreślając konieczność oceny, czy organy podatkowe wszczęły postępowania karne skarbowe w celu instrumentalnego zawieszenia terminu przedawnienia. WSA powinien również zbadać charakter postępowań wobec przepisów o zawieszeniu biegu terminu przedawnienia zobowiązań podatkowych.

Postanowienie o wszczęciu postępowania podatkowego doręczone skutecznie z zastrzeżeniem art. 150 § 4 Ordynacji podatkowej. Brak wykazania nieprawidłowości doręczenia przez skarżącego uzasadnia oddalenie skargi kasacyjnej.

Klasyfikacja gruntów w ewidencji gruntów i budynków, a nie ich faktyczne przeznaczenie czy stan, decyduje o wysokości stawki podatku od nieruchomości, nawet w przypadku obecności wód powierzchniowych. Grunty sklasyfikowane jako związane z działalnością gospodarczą podlegają wyższej stawce opodatkowania (art. 1a ust. 1 pkt 3 u.p.o.l.).

Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną, stwierdzając brak podstaw do kwestionowania legalności decyzji o umorzeniu postępowania, gdyż zarzuty kasacyjne nie dotyczyły meritum sprawy, lecz innych postępowań podatkowych.

Ocena prawa do rekompensaty z tytułu pozostawienia nieruchomości poza obecnymi granicami RP wymaga uwzględnienia dziedziczenia praw do nieruchomości przez spadkobierców jej właścicieli, niezależnie od daty nabycia tego prawa.

Skarga na czynność egzekucyjną, z uwagi na zmiany imienia zobowiązanego, jest niezasadna, gdyż nie wykazano naruszenia przepisów prawa materialnego i procesowego. Zmiana imienia w toku egzekucji nie rzutuje na prawidłowość tytułu wykonawczego.

Uchwała stwierdzająca nieważność postanowień uchwały Rady Miasta Krakowa za wprowadzenie bez podstawy prawnej i wbrew ustawie dodatkowych przesłanek zwrotu dotacji celowej pozostaje w mocy; działania Rady Miasta w zakresie uchwał prawa miejscowego muszą być zgodne z ustawowymi wytycznymi.

Zaświadczenie potwierdzające pełnienie służby w warunkach zagrożenia życia i zdrowia powinno być wydane jedynie w oparciu o bezsporną dokumentację organu. Brak takich dowodów w aktach sprawy uzasadnia odmowę wydania zaświadczenia przez Szefa KAS.

Zwolnienie policjanta w oparciu o art. 41 ust. 2 pkt 5 ustawy o Policji w przypadku postawienia zarzutów karnych uzasadniających naruszenie ważnego interesu służby jest zgodne z prawem; decyzja organu nie narusza granic uznania administracyjnego.

Postępowanie w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji podatkowej na podstawie art. 249 § 1 pkt 1 Ordynacji podatkowej nie może być wszczęte, jeśli upłynęło 5 lat od dnia doręczenia tej decyzji, nawet jeżeli doręczenie nastąpiło w trybie fikcji doręczenia.

Ekwiwalent pieniężny za niewykorzystany urlop funkcjonariuszy policji zwolnionych po dniu 6 listopada 2018 r. powinien być ustalany według zasad obowiązujących od 1 października 2020 r., co oznacza stosowanie wskaźnika 1/21 miesięcznego uposażenia, a nie 1/30, zgodnie z literalną i normatywną wykładnią przepisów.

Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, że kontrola prawidłowości decyzji Ministra Rodziny i Polityki Społecznej w zakresie wykorzystania środków ZFRON była zgodna z przepisami Ordynacji podatkowej, a skarga kasacyjna O. sp. z o.o. jest bezzasadna.