Rażące naruszenie prawa w kontekście art. 156 § 1 pkt 2 k.p.a. występuje, gdy decyzja administracyjna, taka jak pozwolenie na budowę, jest wydana bez niezbędnej decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach, co stawia ją w oczywistej sprzeczności z zasadami ochrony środowiska.

Prawomocne postanowienie sądu cywilnego o przepadku pojazdu wiąże nie tylko w zakresie orzeczenia o przepadku na rzecz nowego właściciela, ale także co do ustalenia dotychczasowego właściciela pojazdu, co oznacza brak konieczności prowadzenia dodatkowego postępowania dowodowego przez organy administracji.

W sytuacji, w której mogą zaistnieć wątpliwości co do rzeczywistego źródła ogrzewania wynikające m.in. z faktu złożenia w krótkim odstępie czasu rozbieżnych deklaracji, organy prowadzące postępowanie wyjaśniające mają obowiązek ustalenia stanu sprawy, przeprowadzając wywiad środowiskowy.

Status strony w postępowaniu dotyczącym pozwolenia na budowę przysługuje wyłącznie właścicielom nieruchomości znajdujących się w obszarze oddziaływania inwestycji, co wymaga ustalenia, czy inwestycja wprowadza ograniczenia w zagospodarowaniu tej nieruchomości zgodnie z obowiązującym prawem.

Interes prawny w postępowaniu administracyjnym nie może wynikać z subiektywnych obaw lecz musi być oparty na konkretnych przepisach prawa materialnego, które obiektywnie regulują sytuację prawną strony.

Części samochodowe pochodzące z demontażu pojazdów wycofanych z użycia stanowią odpady w rozumieniu przepisów o odpadach, niezależnie od ich wartości ekonomicznej i możliwości dalszego wykorzystania, co wiąże się z koniecznością uzyskania odpowiednich zezwoleń na ich międzynarodowy obrót.

Odsetki oraz inne wydatki związane ze skutkiem stwierdzenia nieważności umowy, jak również korekty dodatnich różnic kursowych - zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych - nie są kosztem uzyskania przychodów podmiotu prowadzącego działalność bankową.

Wzruszenie decyzji ostatecznej w wyniku wznowienia postępowania wymaga wykazania przez skarżącego istnienia jednej z przesłanek określonych w art. 240 § 1 Ordynacji podatkowej. Należy przy tym odróżnić samo wznowienie postępowania od jego dalszego przebiegu, który służy ocenie, czy przesłanki wznowienia rzeczywiście wystąpiły i jaki mają wpływ na rozstrzygnięcie sprawy.

Normatywna odpowiedzialność członka zarządu spółki obejmuje nie tylko zaległości podatkowe tej spółki, ale także inne należności wymienione w art. 107 § 2 Ordynacji podatkowej, w tym także odsetki za zwłokę oraz koszty postępowania egzekucyjnego.