Momentem poniesienia wydatków kwalifikujących się do objęcia pomocą w postaci zwolnienia podatkowego na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 63b ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych jest, zgodnie z metodą kasową, moment zapłaty tych kosztów, niezależnie od momentu oddania do używania środków trwałych wchodzących w skład inwestycji.

Prawo materialne i proceduralne nie przewiduje podwójnego rozstrzygania tej samej kwestii administracyjnej, jeżeli została ona już prawomocnie rozstrzygnięta wcześniej, nawet w kontekście zmieniających się przepisów. W przypadku stwierdzenia takiej sytuacji postępowanie administracyjne powinno zostać umorzone.

Roszczenie o zwrot wywłaszczonej nieruchomości na podstawie art. 136 ust. 3 u.g.n. przysługuje wyłącznie poprzedniemu właścicielowi, którym jest podmiot, który w chwili wywłaszczenia był zarejestrowany jako właściciel w księdze wieczystej lub innym rejestrze, a nie posiadacz samoistny nieruchomości.

Decyzja ostateczna umarzająca postępowanie administracyjne w danej sprawie zyskuje ochronę prawną i może być wzruszona wyłącznie w nadzwyczajnych trybach przewidzianych przez Kodeks postępowania administracyjnego. Wydanie nowej decyzji rozstrzygającej co do istoty sprawę już uprzednio umorzoną jest nieważne z powodu powagi rzeczy osądzonej.

Decyzja o umorzeniu postępowania administracyjnego, jako decyzja ostateczna, zamyka możliwość ponownego rozstrzygania tej samej sprawy, co skutkuje nieważnością późniejszej decyzji rozstrzygającej co do istoty sprawy już osądzonej.

Decyzja kończąca postępowanie przez umorzenie korzysta z ochrony prawomocności i jej wzruszenie może nastąpić jedynie w nadzwyczajnych trybach przewidzianych w Kodeksie postępowania administracyjnego; ponowne wszczęcie postępowania w tej samej sprawie jest niedopuszczalne ze względu na powagę rzeczy osądzonej.

Decyzja administracyjna, która rozstrzyga sprawę już rozpoznaną i zakończoną ostateczną decyzją umarzającą postępowanie, jest nieważna na podstawie zasady powagi rzeczy osądzonej (res iudicata), co uniemożliwia ponowne wszczęcie postępowania w tej samej sprawie.

W przypadku zmiany umowy spółki polegającej na przekształceniu spółki jawnej w spółkę komandytową opodatkowaniu - jako zwiększenie majątku spółki osobowej - podlegać będzie różnica pomiędzy wartością majątku wniesionego do spółki komandytowej a wartością opodatkowanych uprzednio wkładów wniesionych do spółki jawnej.