Decyzja wywłaszczeniowa uzyska trwałość, jeśli brak jest dowodów wskazujących na oczywiste i rażące naruszenie prawa, a wyeliminowanie takiej decyzji w trybie nadzwyczajnym jest możliwe tylko w okolicznościach bezspornych przy wykazaniu naruszenia, które nie budzi wątpliwości i posiada skutki nieakceptowalne z punktu widzenia praworządności.

W przypadku zgłoszenia zmiany sposobu użytkowania budynku, skuteczność tego zgłoszenia i legalność tej zmiany zależy nie tylko od formalnego zgłoszenia do organu, ale również od zgodności z obowiązującymi aktami prawnymi, w tym decyzjami o warunkach zabudowy, które muszą pozostawać w obrocie prawnym.

Odpowiedzialność członka zarządu na podstawie art. 116 Ordynacji podatkowej ma charakter formalny i obejmuje każdą osobę pełniącą tę funkcję w okresie powstania zaległości podatkowych, niezależnie od faktycznego zaangażowania w sprawy spółki oraz zakresu wykonywanych obowiązków.

Jedną z zasadniczych przesłanek przywrócenia terminu jest brak winy w jego uchybieniu. Brak winy można przyjąć tylko wtedy, gdy wnioskodawca nie mógł przezwyciężyć przeszkody w zachowaniu terminu, nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku z powodu przeszkody nie do przezwyciężenia. Przywrócenie terminu nie jest więc dopuszczalne, gdy strona dopuściła się choćby lekkiego niedbalstwa.

W art. 119a § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz.U. z 2018 r. poz. 800 ze zm.) sformułowano trzy przesłanki, które muszą być spełnione łącznie, aby doszło do unikania opodatkowania: po pierwsze czynność lub czynności podjęte zostały przede wszystkim w celu osiągnięcia korzyści podatkowej; po drugie czynności te są sprzeczne z „przedmiotem i celem” ustawy; po trzecie sposób

Dwukrotne zwiększenie ilości przetwarzanych odpadów niebezpiecznych stanowi istotną zmianę pozwolenia zintegrowanego. Brak odpowiedniej kontroli procesu technologicznego uzasadnia odmowę takiej zmiany zgodnie z wymogami ochrony środowiska.

Art. 271 ust. 2 Prawa wodnego nie nakładał, do 31 grudnia 2023 r., obowiązku uwzględniania proporcji ilości wody podziemnej, która może być pobrana na podstawie pozwoleń, do dostępnych zasobów wód podziemnych przy ustalaniu opłat stałych za pobór wód podziemnych zgodnie z tymczasowym trybem określonym w art. 561 ustawy.

Przepisy przejściowe ustawy Prawo wodne wyłączające obowiązek uzależnienia wysokości opłaty stałej za pobór wód podziemnych od stosunku maksymalnej ilości pobranej wody do dostępnych zasobów wód podziemnych obowiązują do końca 2023 roku.