W świetle art. 21 ust. 1 pkt 63b ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, warunkiem skorzystania ze zwolnienia podatkowego nie jest posiadanie dochodu pochodzącego z nowej inwestycji – taki wymóg nie wynika ani z tego przepisu, ani z przepisów wykonawczych.

Art. 116 § 1 Ordynacji podatkowej nie normuje materii dotyczącej szkody wierzycieli, lecz odnosi się wyłącznie do odpowiedzialności osób trzecich za zaległości podatkowe spółki.

Osoba zasiadająca nieruchomość pozostającą uprzednio w posiadaniu samoistnym osoby najbliższej wymienionej w art. 4a ust. 1 ustawy o podatku od spadków i darowizn jest uprawniona – po spełnieniu pozostałych warunków wynikających z powołanego przepisu – do skorzystania ze zwolnienia podatkowego określonego w art. 4a tej ustawy.

Decyzja o umorzeniu postępowania administracyjnego z uwagi na dokonanie spłaty należności jest decyzją ostateczną, której stabilność podlega ochronie na zasadach res iudicata, a jej wzruszenie możliwe jest jedynie w nadzwyczajnych trybach przewidzianych w k.p.a.

Decyzja administracyjna umarzająca postępowanie ze względu na dokonaną spłatę powinna korzystać z ochrony prawnej równej innym decyzjom ostatecznym i może być wzruszona tylko w ramach trybów nadzwyczajnych, a wydanie nowej decyzji w tej samej sprawie w sytuacji braku zmian jest niedopuszczalne z uwagi na powagę rzeczy osądzonej.

Opłata stała za pobór wód podziemnych na podstawie art. 271 ust. 2 Prawa wodnego, w jego brzmieniu obowiązującym do końca 2023 roku, nie wymaga uwzględnienia stosunku ilości pobieranej wody do dostępnych zasobów wód podziemnych, co wynika z zastosowania przejściowych zasad ustalania opłat określonych w art. 561 Prawa wodnego.