Decyzja o odmowie przyznania specjalistycznych usług opiekuńczych musi być oparta na prawidłowo zgromadzonym materiale dowodowym i właściwie umotywowana, a postępowanie dowodowe nie może być prowadzone w sposób dowolny, lecz musi odzwierciedlać rzeczywisty stan zdrowia wnioskodawcy.

Alimenty przyznane na dzieci, które nie zamieszkują wspólnie z rodzicem, nie powinny być uwzględniane jako dochód tego rodzica przy ustalaniu prawa do świadczeń z pomocy społecznej.

Brak rozwinięcia i precyzyjnego określenia zarzutów w skardze kasacyjnej uniemożliwia ich merytoryczną ocenę przez Naczelny Sąd Administracyjny oraz wyklucza możliwość uchylenia wyroku sądu pierwszej instancji, nawet gdyby był on obarczony wadami.

Alimenty wypłacane na rzecz dzieci przebywających poza wspólnym gospodarstwem domowym nie mogą być zaliczane do dochodu osoby ubiegającej się o świadczenia pomocy społecznej; dochodem tej osoby są jedynie środki, które bezpośrednio zwiększają jej własną zdolność finansową.

Długotrwała hospitalizacja osoby wymagającej opieki, nawet z przerwami, może stanowić zmianę sytuacji rodzinnej uzasadniającą uchylenie decyzji przyznającej zasiłek dla opiekuna, jeżeli opieka w tym okresie nie uniemożliwia podjęcia pracy zarobkowej.

Wznowienie postępowania ma na celu stworzenie prawnej możliwości ponownego przeprowadzenia postępowania wyjaśniającego i podjęcia ponownego rozstrzygnięcia sprawy zakończonej decyzją ostateczną, jeżeli postępowanie podatkowe przed organem podatkowym było dotknięte choć jedną z kwalifikowanych wad procesowych wymienionych w art. 240 § 1 Ordynacji podatkowej.

Dla uznania świadczeń rodzinnych za nienależnie pobrane, zgodnie z art. 30 ust. 2 pkt 3 ustawy o świadczeniach rodzinnych, wystarcza spełnienie warunków wskazanych w przepisie, pomijając świadomość beneficjenta co do nienależności poborów.

Zaświadczenie potwierdza stan faktyczny lub prawny istniejący w dniu jego wydania, a jego treść odzwierciedla dane, którymi organ dysponuje w swoich zasobach w tym dniu. Wydanie zaświadczenia nie jest poprzedzane postępowaniem dowodowym, charakterystycznym dla postępowania podatkowego, w ramach którego organ rozstrzyga o istnieniu lub nieistnieniu obowiązku podatkowego.