Przyznanie specjalnego zasiłku celowego osobom przekraczającym kryterium dochodowe wymaga zaistnienia 'szczególnie uzasadnionego przypadku', który musi odbiegać od sytuacji innych osób w trudnym położeniu; decyzja w tym zakresie oparta jest na uznaniu administracyjnym i nie każdy trudny przypadek uzasadnia przyznanie takiego zasiłku.

W sprawach przyznania specjalnego zasiłku celowego, organy administracji publicznej działające w ramach uznania administracyjnego powinny oceniać, czy występuje 'szczególnie uzasadniony przypadek', przy czym pomoc społeczna nie powinna być traktowana jako jedyne źródło utrzymania, a decyzje powinny być podejmowane w granicach posiadanych środków budżetowych.

Nie jest możliwe uchylenie decyzji przyznającej specjalny zasiłek opiekuńczy na podstawie art. 155 k.p.a. po jej wygaśnięciu, gdy decyzja nie kształtuje już sytuacji prawnej strony. Uchylenie decyzji w tym trybie nie prowadzi do uznania świadczeń za nienależnie pobrane.

Przepisy art. 100c i 100d ustawy o pomocy obywatelom Ukrainy mają zastosowanie do wszystkich cudzoziemców, zawieszając bieg terminów proceduralnych w sprawach legalizacji pobytu, co wyklucza uznanie przewlekłości postępowania.

Decyzja ostateczna, która wygasła z uwagi na upływ terminu, nie może być wzruszona w trybie art. 155 k.p.a., gdyż nie kształtuje już sytuacji prawnej strony. Rozstrzygnięcie obciążeniowe nie może być przedmiotem późniejszej modyfikacji na korzyść strony.

Decyzja organu administracyjnego ustalająca opłatę przekształceniową w wysokości nominalnej, bez uwzględnienia bonifikat, narusza zasady prawa, stanowiąc podstawę do stwierdzenia jej nieważności z powodu rażącego naruszenia art. 7 ust. 2 ustawy przekształceniowej.