Zgodnie z art. 29 Ustawy z dnia 18 lipca 2001 r. - Prawo wodne, zmiana stanu wody na gruncie, nawet legalna, która prowadzi do szkody na gruntach sąsiednich, może być przedmiotem działań administracyjnych mających na celu przywrócenie poprzedniego stanu lub nałożenie obowiązku wykonania urządzeń zapobiegających dalszym szkodom.

Zmiana miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego ograniczająca się do części tekstowej nie wymaga sporządzenia nowego rysunku planu miejscowego jako załącznika graficznego, jeżeli nie wprowadza ona terenów podlegających ochronie na podstawie przepisów odrębnych.

NSA uchyla wyrok WSA i przekazuje sprawę do ponownego rozpoznania, wskazując na naruszenie obowiązków informacyjnych organu administracji publicznej, które miało wpływ na rozstrzygnięcie wniosku o zwolnienie z opłacania składek.

Organ inspekcji ochrony środowiska ma kompetencję do samodzielnej oceny rodzaju terenu podlegającego ochronie akustycznej na podstawie faktycznego zagospodarowania i wykorzystania terenów, zgodnie z art. 115 Prawa ochrony środowiska, nawet przy braku planu miejscowego.

NSA uznał, że zawieszenie postępowania w sprawie lokalizacji inwestycji celu publicznego jest możliwe i zgodne z prawem przy trwających pracach nad planem miejscowym, pod warunkiem prawdopodobieństwa ich zakończenia w okresie zawieszenia.

W zakresie oceny zgodności z prawem unijnym przepisów krajowych, które mogą ograniczać realizację krajowych celów ogólnych w zakresie energii odnawialnej, decyduje sąd krajowy oceniający niezbędność i proporcjonalność takich regulacji, przy czym sąd ten związany jest wynikami wyroków TSUE.

Podatnik nie uprawdopodabniając okoliczności uzasadniających ograniczenie zaliczek, nie może skutecznie kwestionować decyzji odmownej; nieprzedstawienie właściwych zarzutów proceduralnych skutkuje oddaleniem skargi kasacyjnej.

Przetwarzanie danych osobowych przez bank na podstawie art. 105a ust. 3 prawa bankowego jest dopuszczalne tylko po skutecznym poinformowaniu klienta o przetwarzaniu bez zgody, gdzie bank ma obowiązek wykazania doręczenia tej informacji.

Nieudowodnienie prawidłowego doręczenia informacji o zamiarze przetwarzania danych osobowych skutkuje brakiem możliwości ich legalnego przetwarzania bez zgody właściciela, zgodnie z art. 105a ust. 3 ustawy Prawo bankowe. Skarga kasacyjna banku zostaje oddalona.

Art. 105a ust. 3 ustawy Prawo bankowe obliguje bank do wiarygodnego potwierdzenia poinformowania klienta o zamiarze przetwarzania jego danych osobowych bez zgody, co nie może opierać się wyłącznie na dowodzie nadania przesyłki.

Sąd administracyjny jest zobowiązany do badania, czy wszczęcie postępowania karnoskarbowego miało charakter instrumentalny, służący wyłącznie zawieszeniu biegu przedawnienia zobowiązania podatkowego. Brak uwzględnienia tej analizy przez WSA skutkuje koniecznością ponownego rozpoznania sprawy.

Naczelny Sąd Administracyjny orzekł, że Województwo realizując projekt proinnowacyjny w ramach zadań publicznych, z dofinansowaniem unijnym, nie działa jako podatnik VAT zgodnie z art. 15 ust. 6 UPTU, odrzucając skargę kasacyjną Dyrektora KIS.

Brak obowiązku podatkowego skarżącego w Malezji i Wielkiej Brytanii wyklucza zastosowanie ulgi abolicyjnej, uzasadniając opodatkowanie dochodów w Polsce na zasadach ogólnych.

Prawidłowe uzasadnienie wyroku sądu administracyjnego musi rzetelnie odnosić się do zebranego materiału dowodowego oraz do zarzutów skarżącego, umożliwiając instancyjną kontrolę orzeczenia.

Poinformowanie o zamiarze przetwarzania danych osobowych w trybie art. 105a ust. 3 Prawa bankowego wymaga skutecznego doręczenia informacji adresatowi; nadanie listu poleconego nie jest wystarczające.

NSA stwierdził, że nabycie prawa własności nieruchomości z mocy prawa na podstawie art. 73 ust. 1 ustawy z dnia 13 października 1998 r. nastąpiło, jeżeli nieruchomość była zajęta pod drogę publiczną przed 1 stycznia 1999 r. i pozostawała w faktycznym władaniu podmiotów publicznych.