Dla uznania prawidłowości klasyfikacji taryfowej towarów, istotnym pozostaje precyzyjne ustalenie ich funkcjonalnych cech i zastosowanie odpowiednich regulacji celnych przez organ administracyjny, nawet bez sięgania po zewnętrzne opinie biegłego.

Przepis art. 92a ust. 10 ustawy o transporcie drogowym znajduje zastosowanie tylko w sytuacjach, gdy jedno zachowanie deliktowe wyczerpuje jednocześnie znamiona naruszeń określonych w załącznikach nr 3 i nr 4 do tej ustawy.

Świadczenie pielęgnacyjne nie przysługuje osobie pobierającej emeryturę, chyba że zawiesi prawo do jej pobierania; przepisy ustawy o świadczeniach rodzinnych nie umożliwiają wypłaty świadczenia pielęgnacyjnego jedynie w wysokości przekraczającej kwotę pobieranego świadczenia emerytalnego.

W przypadku informacji przetworzonej, której wyodrębnienie wymaga znacznego nakładu pracy, wnioskodawca musi wykazać szczególne znaczenie dla interesu publicznego. Sam fakt posiadania przez podmiot prawa do opiniowania przepisów czy jego publicznoprawny charakter nie wystarczą do zaspokojenia wymogu szczególnej istotności.

Krajowe organy celne nie posiadają kompetencji do oceny prawidłowości działań UE w kontekście przyznania kontyngentu taryfowego; decyzji UE nie można podważać przed sądami krajowymi.

Złożenie przez upoważnionego odbiorcę uwag rozładunkowych wskazujących na zgodność towaru prowadzi do wyłączenia możliwości późniejszej korekty deklaracji do czasowego składowania w zakresie wagi towaru, w przypadku usunięcia go spod dozoru celnego.

Prawo do rekompensaty za mienie pozostawione poza obecnymi granicami RP może przysługiwać również osobom, które nabyły nieruchomości po wybuchu wojny, pod warunkiem spełnienia przesłanek ustawowych odniesionych do jego właściciela na dzień opuszczenia tych terenów.

Naczelny Sąd Administracyjny, oddalając skargę kasacyjną PPWIS, potwierdza konieczność wszechstronnego i zgodnego z zasadami dowodowymi ustalenia stanu faktycznego przed wydaniem decyzji administracyjnej nakładającej karę pieniężną.

Skarga kasacyjna, zarzucająca WSA niewłaściwą ocenę dowodów i naruszenie przepisów proceduralnych w sprawie uznania choroby zawodowej, została oddalona przez NSA. Stwierdzenie choroby zawodowej u pracownika W. Sp. z o.o. pozostaje w mocy.