Jeżeli decyzja administracyjna nałożyła na posiadacza nieruchomości obowiązek wykonania nasadzeń zastępczych w określonym terminie, to niespełnienie tego obowiązku w przewidzianym terminie, nawet jeśli działanie było podyktowane ochroną roślin przed zniszczeniem, nie zwalnia z odpowiedzialności finansowej z tytułu niezrealizowania nałożonego obowiązku.

Budowa farm fotowoltaicznych na gruntach rolnych wymaga szczególnego uzasadnienia i może zostać uznana za niezgodną z zasadą ochrony gruntów rolnych, jeśli inwestycja nie służy rolniczemu wykorzystaniu terenu i narusza wartości chronione przez przepisy o ochronie gruntów rolnych.

Studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego jest dokumentem o charakterze ogólnym, który nie stoi w sprzeczności z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego, jeżeli organ planistyczny dokonuje jego interpretacji z uwzględnieniem lokalnych uwarunkowań i potrzeb, nie przekraczając granic władztwa planistycznego gminy.

Studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego jest aktem ogólnym, którego ustalenia są kierunkowe i mogą być różnie interpretowane na etapie uchwalania szczegółowego miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, pozostawiając władzy planistycznej gminy swobodę decyzji w ramach określonych władztwem planistycznym.

W przypadku stwierdzenia niewłaściwego wykorzystywania przez przedsiębiorcę świadectwa kierowcy poprzez podanie nieprawidłowych informacji we wniosku, organ może zgodnie z prawem wspólnotowym nałożyć sankcję w postaci zawieszenia wydawania nowych świadectw kierowców, obok cofnięcia świadectwa kierowcy.

W przypadku, gdy faktury nie dokumentują rzeczywistych zdarzeń gospodarczych, podatnikowi nie przysługuje prawo do odliczenia podatku naliczonego, nawet jeśli ten pozostawał nieświadomy nieprawidłowości związanych z transakcją, o ile mógł przypuszczać, że bierze udział w oszustwie podatkowym.

Bezczynność organu administracji publicznej, skutkująca nieuzasadnioną i przedłużającą się przewlekłością postępowania, może być kwalifikowana jako rażące naruszenie prawa, co uzasadnia przyznanie stronie rekompensaty finansowej nawet bez wniosku strony. Sąd administracyjny jest władny zasądzić taką kwotę, kierując się uznaniem sędziowskim i biorąc pod uwagę indywidualne okoliczności sprawy.