Uznanie wydatku za koszt uzyskania przychodów wymaga nie tylko faktycznego zaistnienia zdarzenia gospodarczego, ale również jego odpowiedniego i zgodnego z przepisami udokumentowania. Faktury, które nie odzwierciedlają rzeczywistego przebiegu operacji gospodarczych między wskazanymi w nich podmiotami, nie stanowią podstawy do zaliczenia wydatków do kosztów uzyskania przychodów.

Jeżeli rozstrzygnięcie o odmowie rozłożenia na raty zapłaty zaległości podatkowej zostało dokonane w ramach uznania administracyjnego oraz poprawnie uzasadnione, to sąd administracyjny nie może kwestionować rozstrzygnięcia merytorycznego będącego wynikiem dokonanego przez organ wyboru, do którego upoważnia go art. 67a § 1 pkt 2 Ordynacji podatkowej.

Instrumentalne wszczęcie postępowania karnoskarbowego w celu zawieszenia biegu terminu przedawnienia zobowiązania podatkowego nie może być domniemywane, lecz musi wynikać z oceny konkretnych okoliczności faktycznych, w tym dowodów wskazujących na pozorność działań podejmowanych w ramach tego postępowania.

Późniejsze odebranie pisma przez podatnika, nie może wywoływać żadnego skutku prawnego i nie może wpływać na wydłużenie terminów procesowych.

Posiadanie interesu prawnego jest niezbędnym warunkiem do uznania podmiotu za stronę w postępowaniu o stwierdzenie nieważności decyzji administracyjnej. Bez wykazania konkretnych naruszeń norm prawa materialnego, wynikających z planowanej inwestycji, nie można uznać za stronę podmiotu powołującego się wyłącznie na interes faktyczny.