Przesłanka rezygnacji z zatrudnienia lub niepodejmowania pracy dla przyznania świadczenia pielęgnacyjnego wymaga, aby między opieką a brakiem pracy istniał bezpośredni związek przyczynowy, a także by opieka rzeczywiście uniemożliwiała podjęcie działalności zawodowej. Inne osoby zobowiązane do alimentacji nie mogą być podstawą do odmowy świadczenia, jeśli wnioskodawca faktycznie sprawuje opiekę.

Przyznanie zasiłku okresowego na podstawie ustawy o pomocy społecznej, mimo spełnienia przesłanek pozytywnych, jest uznaniowe i zależy od oceny możliwości pokonania trudności przy wykorzystaniu posiadanych zasobów, uwzględniając zasady sprawiedliwości społecznej oraz zasoby finansowe ośrodków pomocy społecznej.

Świadczenie pielęgnacyjne przysługuje tylko w sytuacji, gdy istnieje bezpośredni związek przyczynowo-skutkowy między rezygnacją z zatrudnienia a koniecznością sprawowania opieki nad osobą niepełnosprawną.