Nakaz wypłacenia świadczeń wynikających ze stosunku pracy może dotyczyć nie tylko osób aktualnie zatrudnionych przez pracodawcę, ale także tych, którzy już zakończyli zatrudnienie (o ile ich roszczenie nie przedawniło się). Trudna sytuacja ekonomiczna firmy nie może wpływać na decyzję inspektora w tym zakresie.
Nakaz wypłacenia świadczeń wynikających ze stosunku pracy może dotyczyć nie tylko osób aktualnie zatrudnionych przez pracodawcę, ale także tych, którzy już zakończyli zatrudnienie (o ile ich roszczenie nie przedawniło się). Trudna sytuacja ekonomiczna firmy nie może wpływać na decyzję inspektora w tym zakresie.
Rażące naruszenie prawa musi posiadać zatem pewne dodatkowe cechy w stosunku do tego stanu, który może być podstawą stwierdzenia bezczynności. W doktrynie i orzecznictwie generalnie przyjmuje się, że z rażącym naruszeniem prawa mamy do czynienia wówczas, gdy zachowanie organu w tym przypadku bezczynność następuje sprzecznie z niebudzącą wątpliwości normą prawną. Bezczynność będzie miała charakter rażący
Uzasadniając zarzut niewłaściwego zastosowania przepisu prawa materialnego wykazać zaś należy, iż sąd błędnie określił podstawę orzekania lub stosując wybrany przepis popełnił błąd w subsumcji, czyli że niewłaściwie uznał, iż stan faktyczny przyjęty w sprawie odpowiada stanowi faktycznemu zawartemu w hipotezie normy prawnej zawartej w przepisie prawa.
W świetle art.12 ust.1 pkt 7 w związku z art.14 ust.1-3 u.p.d.o.p. organy podatkowe nie są uprawnione do określenia przychodu spółki wnoszącej aport z tytułu obejmowanych udziałów (akcji) w innej wysokości niż wartość nominalna objętych udziałów (akcji).
W sytuacji przytoczenia w skardze kasacyjnej zarzutów naruszenia prawa materialnego, jak i naruszenia przepisów postępowania, w pierwszej kolejności Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznaje zasadniczo ostatnio wymieniony zarzut. Dopiero po przesądzeniu, że w postępowaniu sądowoadministracyjnym zachowano prawidłowy tok procedury, nie uchybiając jej przepisom w stopniu, który mógłby wpłynąć na wynik sprawy