Błędna wykładnia to mylne zrozumienie treści przepisów, natomiast błędne zastosowanie to błąd subsumcji, czyli wadliwe uznanie, że ustalony w sprawie stan faktyczny odpowiada hipotezie określonej normy prawnej. Przy zarzucie błędnej wykładni skarga kasacyjna powinna wskazywać na czym polegała niewłaściwa wykładnia konkretnych przepisów oraz jaka powinna być wykładnia właściwa, natomiast sporządzone

Zarzut naruszenia wskazanej regulacji nie może być z kolei oparty na polemice z oceną, wyrażoną w uzasadnieniu, co czyni kasator w rozpoznawanej sprawie. Przyznać wypada, że interpretacja znaczenia uzasadnienia wyroku mogła rodzić określone trudności, co prawdopodobnie było przyczynkiem dla wniesienia skargi kasacyjnej z daleko idącej ostrożności procesowej.

To, że siedziba płatnika znajduje się w Polsce, nie oznacza jeszcze obowiązku potrącenia 20-proc. daniny od dochodu zagranicznej firmy.

Uzasadnienie faktyczne jest wyjaśnieniem co do przyjętego stanu faktycznego przez wskazanie dowodów, które doprowadziły do przyjęcia, zaś uzasadnienie prawne porównaniem stanu faktycznego sprawy z przepisami prawa będącego podstawą rozstrzygnięcia i wyprowadzenia konsekwencji prawnych. Z uzasadnienia decyzji nie ma podstaw do wyprowadzenia, że przesądza ono o treści uprawnienia lub obowiązku. Wyłącznie

1. Odmowa wpisu zastawu skarbowego, o którym stanowi art. 41 § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2012 r., poz. 749 ze zm.) stanowi czynności z zakresu administracji publicznej dotyczącą uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, którą można zaskarżyć do sądu administracyjnego na podstawie art. 3 § 2 pkt 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu

Dla ustalenia istnienia obowiązku podatkowego od nabytej w drodze dziedziczenia własności rzeczy i praw majątkowych istotne znaczenie ma zarówno chwila otwarcia spadku jak też chwila przyjęcia spadku.

O zajęciu określonego gruntu na prowadzenie działalności gospodarczej innej niż działalność rolnicza można mówić w kontekście art. 1 in fine u.p.r. również wówczas, gdy jest on klasyfikowany przez podatnika jako inwestycja w nieruchomości w rozumieniu art. 3 pkt 17 ustawy o rachunkowości, a następnie poddawany jest zabiegom zmierzającym do jego zabudowy, jak podział geodezyjny i ustalenie warunków