Także przed 2015 r. sprzedaż premiowa dotyczyła nie tylko towarów, ale i usług finansowych.

Orzecznictwo sądowoadministracyjne i poglądy doktryny dotyczące pojęcia rażącego naruszenia prawa są niezbyt spójne i tylko w pewnym zakresie stwarzają możliwość formułowania uogólnień. W przewadze skłaniają się jednak do uznawania konieczności eliminowania decyzji z obrotu prawnego albo tylko stwierdzenia naruszenia prawa)z racji istnienia w niej wad o szczególnie dużym ciężarze gatunkowym, wady te

Naruszenie przepisów postępowania lub prawa materialnego, nie może być podstawą stwierdzenia nieważności decyzji ostatecznej w postępowaniu prowadzonym w trybie nadzoru, jeżeli nie nosi cechy naruszenia rażącego.

Dokonanie zatem przez sąd administracyjny oceny prawnej, wykluczającej możliwość skorzystania z tego postanowienia w prowadzonym postępowaniu legalizacyjnym, w sytuacji, gdy organ nadzoru budowlanego w ogóle nie uczynił tego aktu elementem podstawy prawnej rozstrzygnięcia, stanowiło w istocie orzekanie sądu w sprawie administracyjnej, niejako w zastępstwie organu administracji, do czego sąd nie posiada

Stosując przepis art. 108 ustawy o VAT, organy podatkowe i sądy administracyjne powinny każdorazowo kierować się przesłanką możliwości wystąpienia ryzyka uszczuplenia należności na rzecz Skarbu Państwa. W przypadku braku wystąpienia takiej przesłanki powinny one co do zasady odstąpić od realizacji obowiązków wynikających z tego przepisu.

Wynikające z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (tekst jednolity Dz. U. z 2014 r. poz. 1647 ze zm.) oraz art. 3 § 1 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.) wymogi względnie szerokiego badania legalności rozstrzygnięć organów administracji nakładają obowiązek odniesienia się przez sąd administracyjny

Jednocześnie sąd stwierdza, czy bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania miały miejsce z rażącym naruszeniem prawa.