Powielenie w skardze kasacyjnej zarzutów rewizji nadzwyczajnej uniemożliwia rozpoznanie sprawy przez Naczelny Sąd Administracyjny.

Na postanowienie organu odwoławczego przekazujące sprawę organowi podatkowemu I instancji w celu dokonania wymiaru uzupełniającego, o którym mowa w art. 230 par. 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa /Dz.U. nr 137 poz. 926 ze zm./, nie przysługuje skarga do sądu administracyjnego.

Z przepisów art. 32 i art. 40 par. 2 Kpa w związku z art. 18 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji /Dz.U. 1991 nr 36 poz. 161 ze zm.), wyprowadzić można wniosek co do możliwości pełnej reprezentacji zobowiązanego przez pełnomocnika w postępowaniu egzekucyjnym w administracji, w tym również w zakresie doręczenia tytułu wykonawczego.

Brak odniesienia się przez sąd administracyjny, wydający wyrok zaskarżony skargą kasacyjną przy ocenie zaistnienia bezprzedmiotowości decyzji o wydaleniu cudzoziemca, do postanowień Konwencji o ochronie praw człowieka i podstawowych wolności sporządzonej w Rzymie dnia 4 listopada 1950 r. /Dz.U. 1993 nr 61 poz. 284/, zwłaszcza wobec stawianych przez stronę w tym względzie jednoznacznych zarzutów, może

Brak uznania przez komornika egzekucji za bezskuteczną powoduje, że skarżąca nie ma interesu prawnego do domagania się podjęcia uchwały przez organ samorządu terytorialnego w sprawie zmiany formy gospodarki finansowej samodzielnego publicznego zakładu opieki zdrowotnej /art. 60 ust. 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 1991 r. o zakładach opieki zdrowotnej - Dz.U. nr 91 poz. 408 ze zm./.

Doradca podatkowy nie jest uprawniony do występowania w charakterze pełnomocnika w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w sprawach celnych /art. 35 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz.U. nr 153 poz. 1270 oraz art. 41 ustawy z dnia 5 lipca 1996 r. o doradztwie podatkowym - Dz.U. 2002 nr 9 poz. 86/.

W świetle art. 176 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U. nr 153 poz. 1270/ skarga kasacyjna powinna być tak zredagowana, aby nie stwarzała wątpliwości interpretacyjnych, co do zakresu zaskarżania i jego kierunków. Powołanie się na określoną podstawę kasacji wymaga, zatem podania konkretnego przepisu, który w ocenie skarżącego został naruszony.

Redakcja przepisu art. 23 par. 1 ustawy z dnia 9 stycznia 1997 r. Kodeks celny /t.j. Dz.U. 2001 nr 75 poz. 802 ze zm./ wskazuje na przyjęcie przez ustawodawcę jako wiążącej takiej wartości celnej, która jest ceną rzeczywistą czyli obliczoną ostatecznie i obejmującą faktyczne płatności jakich nabywca - importer dokonał lub ma dokonać na rzecz eksportera - sprzedawcy lub na jego korzyść.

Wojewoda ma 30 dni na ustosunkowanie się do uchwały organu samorządu terytorialnego i dalsze 30 dni na ewentualną skargę do sądu administracyjnego.

Redakcja przepisu art. 23 par. 1 i par. 9 ustawy z dnia 9 stycznia 1997 r. Kodeks celny /t.j. Dz.U. 2001 nr 75 poz. 802 ze zm./ wskazuje na przyjęcie przez ustawodawcę jako wiążącej takiej wartości celnej, która jest ceną rzeczywistą czyli obliczoną ostatecznie i obejmującą faktyczne płatności jakich nabywca - importer dokonał lub ma dokonać na rzecz eksportera - nabywcy lub na jego korzyść.

Art. 70 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Prawo bankowe /Dz.U. nr 140 poz. 939 ze zm./ mówi, iż kredytobiorca jest obowiązany przedstawić bankowi dokumenty mówiące o jego zdolności kredytowej. Zakres zbieranych danych był adekwatny do celu, jakiemu miały służyć. Bank Handlowy mógł kserować dowody osobiste przy zawieraniu umów kredytowych.

Organy samorządu mogą wprowadzać opłaty za korzystanie z przystanków drogowych. Podstawą prawną jest art. 4 ustawy z dnia 20 grudnia 1996 r. o gospodarce komunalnej /Dz.U. 1997 nr 9 poz. 43 ze zm./ .