Naczelny Sąd Administracyjny uchyla zaskarżony wyrok WSA i przekazuje sprawę do ponownego rozpoznania, wskazując na konieczność pełnej weryfikacji przesłanek z art. 155 k.p.a. w kontekście kontrowersji prawnych dotyczących zmiany zezwolenia na prowadzenie apteki.
Organy administracyjne, wymierzając karę za przetwarzanie odpadów bez zezwolenia, powinny stosować przepis art. 189c k.p.a., sięgając do przepisów względniejszych subsydiarnie, a brak możliwości dokonania określonej miary może wpływać na przebieg postępowania decyzyjnego.
Kara administracyjna nałożona za przetwarzanie odpadów bez zezwolenia utrzymana; ocena względniejszego prawa dokonana na gruncie konkretnych okoliczności faktycznych, które wykluczały obliczenie kary wg dawnego załącznika nr 6 do ustawy o odpadach.
Opłata stała za korzystanie z wód nie może być naliczona na podstawie art. 271 ust. 5a Prawa wodnego, jeśli budowle mają cechy obiektu liniowego, co wymaga oceny charakteru technicznego całości przedsięwzięcia związanej z bezpośrednim zapotrzebowaniem na usługi wodne, a nie całokształtu inwestycji.
Informacje dotyczące infrastruktury elektroenergetycznej stanowią informację publiczną, niezależnie od celu jej uzyskania przez wnioskodawcę. Skargi kasacyjne dotyczące naruszenia przepisów postępowania są nieuzasadnione, jeśli wykazują brak istotnego wpływu na wynik sprawy.
Zajęcie pasa drogowego bez posiadania stosownego zezwolenia zarządcy drogi stanowi delikt administracyjny, za który organ orzeka karę niezależnie od winy zajmującego, nawet gdyby był on informacyjnie wprowadzony w błąd przez organ, chyba że błąd ten jest wysoce jednoznaczny.
Brak ustalenia statusu strony przez organ administracyjny w postępowaniu o stwierdzenie nieważności decyzji nie prowadzi do naruszenia zasady dwuinstancyjności; decyzja podlega uchyleniu, jeśli w postępowaniu przed organem I instancji naruszono art. 138 § 1 pkt 2 k.p.a.
Skarga kasacyjna kwestionująca unieważnienie patentu na wynalazek przez Urząd Patentowy RP została oddalona. Patent ten nie spełniał wymogu poziomu wynalazczego, gdyż dla znawcy techniki był oczywisty ze stanu techniki. W ocenie sądu przesłanka nieoczywistości nie została spełniona.
Posiadanie przez skarżącego wcześniejszego zezwolenia na zajęcie pasa drogowego nie wyłącza jego odpowiedzialności za delikt administracyjny, gdy kontynuuje on zajmowanie pasa drogowego bez wymaganej zgody po upływie jego ważności, a jedynie informacyjne działanie organu nie usprawiedliwia braku zezwoleń.
Wójt lub burmistrz nie ma legitymacji do zaskarżenia uchwały rady gminy o nieudzieleniu wotum zaufania, gdyż uchwała ta nie narusza ich interesu prawnego ani uprawnień formalnych.
Posiadaczem odpadów jest władający powierzchnią ziemi, a obowiązkiem tegoż posiadacza jest usunięcie odpadów, nawet jeśli ich wytwórcą była inna osoba. Domniemania prawne dotyczące posiadania mogą zostać obalone jedynie konkretnymi dowodami wskazującymi na innego posiadacza.
Wydatki poniesione przez gminę na realizację projektu modernizacji ośrodka kultury, z uwagi na ich nieopodatkowany charakter, nie uprawniają do odliczenia ani zwrotu podatku VAT zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług.
Przy ocenie prawa do świadczenia pielęgnacyjnego decydujące znaczenie ma związek przyczynowy między rezygnacją z zatrudnienia a koniecznością stałej opieki nad osobą niepełnosprawną, przy czym obowiązek alimentacyjny innych osób nie wyklucza prawa do świadczenia.
Decyzje o środowiskowych uwarunkowaniach dotyczące inwestycji w zakresie linii kolejowej wydaje regionalny dyrektor ochrony środowiska, a nie organ gminy, nawet gdy inwestycja obejmuje elementy infrastruktury towarowej, zgodnie z art. 75 ust. 1 pkt 1 lit. t u.i.o.ś.
Wniesienie aportem nieruchomości przez gminę do spółki z o.o. celem budownictwa mieszkaniowego stanowi odpłatną dostawę towarów podlegającą opodatkowaniu VAT, ponieważ gmina działa w tym zakresie jako podatnik VAT, a nie jako organ władzy publicznej realizujący zadania publiczne.
W przypadku, gdy prewspółczynnik VAT nie przekracza 2%, organ jednostki samorządu terytorialnego, realizując projekt dotyczący majątku użytku publicznego, może określić prewspółczynnik na poziomie 0%, co skutkuje brakiem prawa do odliczenia VAT od poniesionych kosztów realizacji projektu.
Najem lokalu użytkowego na rzecz banku przez podmioty prowadzące działalność gospodarczą podlega opodatkowaniu podatkiem VAT jako działalność ciągła i zarobkowa, niezależnie od tego, czy lokal jest częścią majątku prywatnego.
Osoba pozostająca w związku małżeńskim, która spełnia samodzielnie obowiązki wobec dziecka, ale której małżonek formalnie nie został pozbawiony praw rodzicielskich, nie jest uprawniona do preferencyjnego opodatkowania dochodów jako osoba samotnie wychowująca dziecko, zgodnie z art. 6 ust. 4c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
Przychody z najmu nieruchomości mogą być traktowane jako przychody z najmu prywatnego, podlegające opodatkowaniu ryczałtem, o ile nieruchomości nie są związane z działalnością gospodarczą, a ich zarządzanie nie ma cech zorganizowanej i profesjonalnej działalności gospodarczej.
Przychód ze sprzedaży nieruchomości, przeznaczony na cele mieszkaniowe, korzysta ze zwolnienia podatkowego na mocy art. 21 ust. 1 pkt 131 ustawy o PIT, nawet jeśli nabyty lokal jest tymczasowo wynajmowany.
Osoba pozostająca w związku małżeńskim, której małżonek nie został pozbawiony praw rodzicielskich ani nie odbywa kary pozbawienia wolności, nie ma prawa do preferencyjnego rozliczenia podatku jako osoba samotnie wychowująca dzieci, mimo faktycznego świadczenia opieki.
Odplątne zbycie nieruchomości przez małżonka, nabytej wcześniej w ramach wspólności majątkowej małżeńskiej, po upływie pięciu lat od daty nabycia, nie stanowi źródła przychodu podlegającego opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych.
Działalność hodowli roślin akwariowych, zgodnie z art. 2 ust. 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, jest działalnością rolniczą, wyłączoną spod działania tej ustawy i niezaliczaną do działów specjalnych produkcji rolnej, co wyklucza obowiązek podatkowy w zakresie PIT.
Sprzedaż nieruchomości nabytej w drodze spadku, przeprowadzonej po upływie pięciu lat licząc od końca roku kalendarzowego, w którym spadkodawca nabył nieruchomość, nie generuje obowiązku podatkowego w zakresie podatku dochodowego od osób fizycznych, zgodnie z art. 10 ust. 1 pkt 8 oraz art. 10 ust. 5 ustawy o PIT.