W odniesieniu do naruszeń polegających na przekroczeniu maksymalnego czasu prowadzenia pojazdu, kara pieniężna nie może być multiplicowana na podstawie sumowania jednostkowych naruszeń, o ile nie wynika to wprost z odpowiednich regulacji prawnych.

Wniesienie odwołania po upływie 14 dni od doręczenia decyzji, zgodnie z art. 129 k.p.a., skutkuje jego bezskutecznością oraz ostatecznością decyzji. Okoliczności osobiste stron nie wpływają na ustawowy bieg terminu odwoławczego.

Uchwała o miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego nie narusza prawa własności ani zasady proporcjonalności poprzez wprowadzenie zakazu zabudowy na terenach rolniczych, jeśli jest zgodna z ustaleniami Studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego, które wiążą organy gminy.

Pozbawienie drogi publicznej kategorii gminnej przez uznanie jej za wewnętrzną nie ma podstaw prawnych w art. 10 ust. 3 ustawy o drogach publicznych. Uchwała pozbawiająca statusu drogowego musi spełniać przesłanki prawne przewidziane dla zaliczenia do innej kategorii lub zupełnego wyłączenia z użytkowania.

Skarga kasacyjna dotycząca niewykonania obowiązku recyklingu nie zasługuje na uwzględnienie; Kara pieniężna została prawidłowo nałożona na podstawie obowiązujących przepisów u.c.p.g., niezależnie od stopnia zawinienia przedsiębiorcy.

Kumulowanie kar pieniężnych za naruszenia w transporcie drogowym jest dopuszczalne, o ile wynika z regulacji prawnej. Stwierdzone przez sąd pierwszej instancji uchybienia nie wpływają na wynik postępowania, gdy zasadnicza kwota kary pozostaje w granicach ustawowego ograniczenia.

Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził bezczynność Wojewody Wielkopolskiego w zakresie udzielenia zezwolenia na pobyt czasowy i pracę, nie uznając, iż działał z rażącym naruszeniem prawa. NSA uchylił wyrok WSA w części dotyczącej rażącego naruszenia prawa i oddalił w pozostałym zakresie.

Skarga kasacyjna Wojewody Wielkopolskiego nie zasługuje na uwzględnienie; skarga na przewlekłość postępowania była dopuszczalna. Artykuł 100d ustawy o pomocy nie może być stosowany od 1 lipca 2024 r. z uwagi na oczywistą sprzeczność z art. 45 ust. 1 Konstytucji RP.

Nieposiadanie wymaganych dokumentów przez kierowcę w momencie kontroli nie może samoczynnie uzasadniać nałożenia kary, gdy dokumenty te zostały uprzednio wydane i pojazd spełniał warunki przewidziane w ATP.

Sąd stwierdził, że brak dowodów na złożenie wniosku o przywrócenie terminu wyklucza możliwość jego uwzględnienia, podtrzymując postanowienie o uchybieniu terminu do złożenia odwołania.

Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną, potwierdzając słuszność uchylenia postanowień organów przez Sąd I instancji z uwagi na przedwczesną odmowę wszczęcia postępowania administracyjnego i brak wyczerpującego rozpoznania merytorycznego.

Zarządzenie pokontrolne, choć władcze, nie podlega pełnej kontroli jurysdykcyjnej co do ustaleń faktycznych i nie stosuje się do niego przepisów KPA; kontrola jego legalności sprowadza się do oceny zgodności treści zarządzenia z ustaleniami kontroli.