Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że brak udokumentowanego prawa zarządu nieruchomością przez PKP na dzień 27 maja 1990 r. skutkuje jej przekształceniem w mienie komunalne z mocy prawa, zgodnie z ustawą komunalizacyjną, co wyklucza pretensje PKP do tej nieruchomości.

Sąd oddala skargę kasacyjną uznając, że włączenie karty do GEZ było zgodne z prawem, a zarzuty formalne oraz ujęte w karcie odniesienia do widoków górskich nie wpływają na prawidłowość materialną decyzji.

Zajęcie pasa drogowego ulicy bez wymaganego zezwolenia zarządcy drogi rodzi odpowiedzialność administracyjną, choć uprzednio wydane decyzje budowlane mogą wskazywać na odmienną sytuację faktyczną i prawną. Decyzja z art. 40 ust. 1 u.d.p. jest niezależna od zezwoleń budowlanych.

Zwarty związek małżeński skutkuje współwłasnością majątkową małżonków, której przekształcenie poprzez umowę o rozdzielność majątkową ogranicza odpowiedzialność za zobowiązania powstałe już po zawarciu takiej umowy, na zasadach określonych w art. 29 § 2 op. Bogaty organ nie może egzekwować z majątku nieobjętego tą odpowiedzialnością.

Karze pieniężnej za zajęcie pasa drogowego bez zezwolenia podlega podmiot, który zajął pas drogowy, nawet w przypadku sporu dotyczącego faktyczne wykorzystywania nieruchomości. Zajęcie pasa drogowego obejmuje przestrzeń nad nim, a umieszczenie widocznych reklam wymaga zezwolenia.

Świadczenie pielęgnacyjne przysługuje, jeśli istnieje związek przyczynowy między rezygnacją z pracy a opieką nad niepełnosprawnym; nie można uzależniać go od dostępności pomocy innych zobowiązanych do alimentacji.

Zgodnie z art. 73 ust. 1 ustawy z 13 października 1998 r., ciężar dowodowy spoczywa na wnioskodawcy w zakresie wykazania spełnienia przesłanek zajęcia nieruchomości pod drogę publiczną, co jest niezbędne do stwierdzenia przejścia własności z mocy prawa. Brak takiego wykazania uzasadnia odmowę nabycia własności z mocy prawa.

W sprawie wpisu krajobrazu do rejestru zabytków, uchylenie decyzji organu I instancji ze względu na istotne braki dowodowe i naruszenie przepisów proceduralnych jest uzasadnione. Skarga kasacyjna T.N. nie wykazuje naruszenia art. 151a § 1 p.p.s.a., a decyzja organu II instancji pozostaje w mocy.