Z dniem wejścia w życie art. 2 ust. 2 ustawy z dnia 11 sierpnia 2021 r., postępowania o stwierdzenie nieważności decyzji umarza się z mocy prawa po upływie trzydziestu lat od ich wydania, co jest zgodne z zasadami stabilności stosunków prawnych i nie narusza konstytucyjnego prawa do sądu.

Organ koncesyjny jest zobligowany do zbadania zgodności inwestycji z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego, niezależnie od wyników postanowień SKO i ewentualnej sprzeczności planu z ustaleniami studium.

Układ restrukturyzacyjny nie wiąże wierzycieli, których dłużnik nie ujawnił i którzy nie byli uczestnikami postępowania układowego (art. 166 ust. 2 P.r.). Egzekucja administracyjna zobowiązań nieobjętych układem jest dopuszczalna.

Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, iż wykazanie naruszenia interesu prawnego skarżącego wymaga odrębnego, merytorycznego rozpoznania zarzutów skargi. Uchwała rady gminy nie jest zgodna z prawem, jeżeli naruszenia interesu prawnego towarzyszy naruszenie normy prawa materialnego, co było błędnie ocenione przez sąd pierwszej instancji.

Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że skuteczna egzekucja wierzytelności wymaga ustalenia ich wymagalności. Organ podatkowy nie przedstawił dowodów na wymagalność zajętych wierzytelności, co uzasadniało uchylenie jego postanowienia przez WSA. Skarga kasacyjna została oddalona jako bezzasadna.

Doręczenie zarządzenia zabezpieczenia podatkowego powinno być bezwzględnie skierowane do pełnomocnika strony postępowania, zaś zignorowanie tego obowiązku przez organ administracyjny stanowi uchybienie procesowe prowadzące do wadliwości postępowania.

Członek zarządu spółki z o.o. ponosi odpowiedzialność za zaległości podatkowe spółki, jeśli niewykazano przesłanek wyłączających z art. 116 O.p., a egzekucja z majątku spółki była bezskuteczna.

Upływ terminu przedawnienia, o którym mowa w art. 68 Ordynacji podatkowej, uniemożliwia uchylenie ostatecznej decyzji podatkowej, nawet w przypadku stwierdzenia przesłanki wznowienia postępowania, zgodnie z art. 245 § 1 pkt 3 lit. b Ordynacji podatkowej.

Naczelny Sąd Administracyjny uchylił wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego oraz decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego, stwierdzając, iż postępowanie w przedmiocie świadczenia pielęgnacyjnego powinno być oceniane na podstawie przepisów dotychczasowych, jeśli wniosek o orzeczenie niepełnosprawności złożono przed 31 grudnia 2023 roku.

Ocena celów i działań fundacji rodzinnej nie może opierać się na domniemaniach uniknięcia opodatkowania bez rzetelnej analizy faktycznych okoliczności wskazujących na możliwość spełnienia przesłanek z art. 119a O.p.

Dodatnie wyniki z odpłatnego zbycia papierów wartościowych w zeznaniu podatkowym CIT-8 nie mogą być ujmowane wyłącznie jako dochód, lecz wymagają ujawnienia pełnych danych przychodów i kosztów ich uzyskania, niezależnie od uznanych standardów rachunkowości.

Naczelny Sąd Administracyjny orzekł, że w przypadku uchylenia decyzji podatkowej stanowiącej podstawę egzekucji, czynności egzekucyjne nie mogą być kontynuowane, a postępowanie egzekucyjne powinno zostać umorzone z uwagi na brak wymagalności obowiązku.

Incydentalność nieselektywnego zbierania odpadów nie wyłącza obowiązku nałożenia podwyższonej opłaty zgodnie z ustawą o utrzymaniu czystości i porządku w gminach. Odpowiedzialność spoczywa na wspólnocie.

Gmina L. może stosować prewspółczynnik powierzchniowo-osobowy dla celów odliczenia VAT, gdyż metoda ta spełnia wymogi art. 86 ust. 2a i 2b ustawy o VAT, dokładnie odzwierciedlając specyfikę działalności i zapewniając obiektywną proporcję między działalnością opodatkowaną i nieopodatkowaną.