Zgodnie z art. 73 ust. 1 ustawy z 13 października 1998 r., ciężar dowodowy spoczywa na wnioskodawcy w zakresie wykazania spełnienia przesłanek zajęcia nieruchomości pod drogę publiczną, co jest niezbędne do stwierdzenia przejścia własności z mocy prawa. Brak takiego wykazania uzasadnia odmowę nabycia własności z mocy prawa.

Zwarty związek małżeński skutkuje współwłasnością majątkową małżonków, której przekształcenie poprzez umowę o rozdzielność majątkową ogranicza odpowiedzialność za zobowiązania powstałe już po zawarciu takiej umowy, na zasadach określonych w art. 29 § 2 op. Bogaty organ nie może egzekwować z majątku nieobjętego tą odpowiedzialnością.

Karze pieniężnej za zajęcie pasa drogowego bez zezwolenia podlega podmiot, który zajął pas drogowy, nawet w przypadku sporu dotyczącego faktyczne wykorzystywania nieruchomości. Zajęcie pasa drogowego obejmuje przestrzeń nad nim, a umieszczenie widocznych reklam wymaga zezwolenia.

Zajęcie pasa drogowego ulicy bez wymaganego zezwolenia zarządcy drogi rodzi odpowiedzialność administracyjną, choć uprzednio wydane decyzje budowlane mogą wskazywać na odmienną sytuację faktyczną i prawną. Decyzja z art. 40 ust. 1 u.d.p. jest niezależna od zezwoleń budowlanych.

Nieruchomość użytkowana przez Polskie Koleje Państwowe, lecz nieposiadająca formalnego tytułu prawnego, "należała" do organu administracji państwowej, co uzasadniało jej komunalizację na rzecz gminy z mocy prawa. Faktyczne dysponowanie mieniem przez PKP, bez formalnego zarządu, nie stanowi prawa wyłączającego komunalizację.

W sprawie wpisu krajobrazu do rejestru zabytków, uchylenie decyzji organu I instancji ze względu na istotne braki dowodowe i naruszenie przepisów proceduralnych jest uzasadnione. Skarga kasacyjna T.N. nie wykazuje naruszenia art. 151a § 1 p.p.s.a., a decyzja organu II instancji pozostaje w mocy.

Interes prawny, jako warunek legitymacji procesowej w postępowaniu administracyjnym, wymaga oceny w kontekście rzeczywistego wpływu inwestycji na sąsiednie nieruchomości. Brak pełnej oceny stanu faktycznego uniemożliwia umorzenie postępowania odwoławczego.

Zwolnienie podatkowe z art. 7 ust. 1 pkt 6 u.p.o.l. nie przysługuje, jeśli nie spełniono wymogów konserwatorskich. Organy podatkowe uzasadnienie swoje decyzje na podstawie obiektywnych dowodów i nie były związane ewidencją, jeśli ta nie zawierała kluczowych danych.