Naczelny Sąd Administracyjny orzekł, że świadczenie pielęgnacyjne nie przysługuje osobie pobierającej równocześnie rentę socjalną, zgodnie z art. 17 ust. 5 pkt 1 lit. a ustawy o świadczeniach rodzinnych. Zmiana przepisów od 2024 r. nie miała wpływu na ocenę stanu prawnego przed tą datą.

Decyzję administracyjną odmawiającą umorzenia należności z tytułu zaległych składek należy uchylić, jeśli nie uwzględnia wszystkich istotnych okoliczności, takich jak przedawnienie należności, i nie opiera się na pełnej analizie dowodowej, co narusza przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego.

Uchylenie wyroku przez Sąd Okręgowy z uwagi na konieczność przeprowadzenia całego przewodu sądowego było nieuzasadnione. Sąd II instancji powinien samodzielnie ocenić materiał dowodowy i wydać merytoryczne orzeczenie.

Osądzenie podwójnej karalności za czyny nieprzystające do tożsamości w myśl art. 92a ust. 10 ustawy o transporcie drogowym. Dopuszczalność nałożenia odrębnych kar za specyficzne, różne naruszenia przepisów transportowych.

Skarga kasacyjna Zarządu Województwa Opolskiego dotycząca zwrotu części dofinansowania z funduszy UE została oddalona jako niezasadna. Wojewódzki Sąd Administracyjny prawidłowo ocenił materiał dowodowy zgodnie z zasadami logiki oraz doświadczenia życiowego. Wyrok WSA został utrzymany w mocy.

Bezczynność organu administracyjnego nie zachodzi, gdy organ dopełnił aktów staranności przewidzianych w art. 36 k.p.a., przedłużając przewidywany termin postępowania, a finalnie wydał decyzję przed upływem wydłużonego terminu."

Naczelny Sąd Administracyjny utrzymał w mocy wyrok WSA oddalający skargę na decyzję ZUS, wskazując, że brak wykazania przesłanek całkowitej nieściągalności i trudnej sytuacji materialnej wyklucza umorzenie składek. NSA stwierdził prawidłową ocenę dowodową i stosowanie prawa przez ZUS.