Zaświadczenie o pomocy de minimis jako czynność materialno-techniczna nie jest aktem zaskarżalnym. Jego korekta, dokonana na podstawie art. 5 ust. 3a ustawy o pomocy publicznej, nie stanowi przedmiotu zażalenia administracyjnego.

Naczelny Sąd Administracyjny oddala skargę kasacyjną jako niezasadną, wskazując na prawidłowość oddalenia skargi na czynność egzekucyjną przez Wojewódzki Sąd Administracyjny oraz subsydiarność skargi na czynności egzekucyjne w postępowaniu administracyjnym.

W postępowaniu o wyłączenie spod egzekucji skarżąca, będąc zobowiązaną, nie może występować o wyłączenie części nieruchomości, gdy egzekucja dotyczy obowiązku niepieniężnego, jak rozbiórka budynku.

Dopuszczalne jest zaskarżenie wyroku korzystnego dla strony z perspektywy sentencji, lecz naruszającego jej interes prawny w uzasadnieniu. Sąd kasacyjny bada zarzuty dotyczące obu materii i oddala skargę kasacyjną, gdy ustalenia faktyczne i wykładnia prawa są prawidłowe.

Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną złożoną przez K.S. dotyczącą zatwierdzenia projektu budowlanego budowy stacji telefonii komórkowej, uznając, że inwestycja jest zgodna z prawem. Sąd potwierdził, że proces zatwierdzania pozwolenia na budowę i analiza wpływu na środowisko zostały przeprowadzone zgodnie z obowiązującymi przepisami.

Wstrzymanie wypłaty stypendium socjalnego z powodu nieprawomocnej decyzji o skreśleniu z listy studentów było zgodne z regulaminem uczelni, a Wojewódzki Sąd Administracyjny prawidłowo ocenił zgodność z prawem decyzji organu stypendialnego.