Wniesienie skargi na czynność zabezpieczającą nie może kwestionować zasadności czynności zabezpieczającej w postępowaniu zabezpieczającym, chyba że wykazane jest naruszenie przepisów egzekucyjnych, czego w niniejszym przypadku nie stwierdzono, tym samym skarga kasacyjna została oddalona.
Decyzja odmowna w przedmiocie ulgi płatniczej została prawidłowo utrzymana w mocy przez Sąd, gdyż brak było przesłanek z art. 67a § 1 Ordynacji podatkowej uzasadniających przyznanie ulgi w świetle ustaleń faktycznych dotyczących sytuacji majątkowej skarżącej.
Dla zastosowania zabezpieczenia na podstawie art. 33 § 1 Ordynacji podatkowej wystarczy uprawdopodobnienie, na podstawie całokształtu okoliczności sprawy, uzasadnionej obawy niewykonania przyszłego zobowiązania podatkowego. Istotne zaniżenie zobowiązań podatkowych, oceniane łącznie z brakiem majątku pozwalającego na skuteczne zabezpieczenie lub egzekucję, może samodzielnie uzasadniać taką obawę, mimo
Znaczne zaniżenie zobowiązań podatkowych, oceniane łącznie z sytuacją majątkową podatnika, w tym brakiem składników majątku pozwalających na skuteczne ustanowienie rzeczowego zabezpieczenia, może uzasadniać obawę niewykonania zobowiązania w rozumieniu art. 33 § 1 Ordynacji podatkowej. Przesłanka ta nie wymaga wykazania trwałego nieuiszczania należności ani wyzbywania się majątku. Zasada z art. 2a o.p
W postępowaniu ze skargi na czynność zabezpieczającą, o której mowa w art. 54 § 1 pkt 2 w zw. z art. 166b u.p.e.a., organ nie ma obowiązku wzywania zobowiązanego do wskazania alternatywnego środka zabezpieczenia ani do wykazania jego skuteczności, jeżeli skarga spełnia wymogi art. 54 § 2 u.p.e.a. Ocena dolegliwości środka wymaga uwzględnienia zarówno interesu zobowiązanego, jak i skuteczności zabezpieczenia