Informacje zawarte w dokumentach orzeczeń Trybunału Konstytucyjnego podlegają udostępnieniu zgodnie z ustawą o organizacji Trybunału, a nie ustawą o dostępie do informacji publicznej, co wyklucza stosowanie tej drugiej w zakresie określonym przez uregulowania szczególne.

Bezczynność Prezesa Urzędu Ochrony Danych Osobowych w rozpoznaniu skargi na przetwarzanie danych osobowych stanowi rażące naruszenie prawa, jeśli przekroczenie terminów jest oczywiste i nieuzasadnione, niemniej wymierzenie grzywny lub sumy pieniężnej zależy od oceny sądu i nie jest obligatoryjne nawet przy rażącej bezczynności.

NSA utrzymuje w mocy wyrok WSA w Gliwicach, uznając, że skarga kasacyjna nie wykazuje istotnych wad postępowania ani błędów w ustaleniach faktycznych i materialnoprawnych, które mogłyby skutkować uchyleniem orzeczenia.

Praktyki w zakresie udostępniania dokumentacji medycznej, zarówno w kontekście opłat, jak i ograniczeń czasowych, mogą naruszać zbiorowe prawa pacjentów, jeżeli prowadzą do ich ograniczenia lub negacji, co uzasadnia oddalenie skargi kasacyjnej na podstawie art. 59 ust. 1 ustawy o prawach pacjenta.

Termin zapłaty ryczałtu od zaliczek na poczet dywidendy powinien być liczony od roku następującego po roku podatkowym, w którym dokonano wypłaty, zgodnie z zasadą in dubio pro tributario.

Członek zarządu nie odpowiada za zaległości podatkowe spółki, jeśli zgłoszono wniosek o upadłość w "właściwym czasie", bądź jeśli brak zgłoszenia wniosku jest niezawiniony. NSA uchyla wyrok WSA z uwagi na błędne ustalenia dotyczące właściwego czasu zgłoszenia upadłości.

Przepis art. 92a ust. 10 ustawy o transporcie drogowym wyłącza podwójne karanie administracyjne jedynie w przypadku identyczności znamion czynu objętego różnymi załącznikami ustawy, co w analizowanej sprawie nie miało miejsca.

Na skutek skargi kasacyjnej T. B. Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że wykonywanie przewozu drogowego bez wymaganej licencji na przewóz okazjonalny oraz niespełnienie wymogów przewozu nie znoszą obowiązku nałożenia kary pieniężnej.

Linia elektroenergetyczna powstała prawdopodobnie zgodnie z przepisami - nie stanowi samowoli budowlanej. Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną, potwierdzając legalność działań budowlanych zgodnie z uznanymi dowodami pośrednimi.

Podział nieruchomości mający na celu jej późniejszą sprzedaż nie musi oznaczać działalności gospodarczej podlegającej opodatkowaniu VAT, o ile sprzedaż nie wykazuje cech profesjonalnych i zorganizowanych działań gospodarczych.

Na podstawie art. 188 p.p.s.a., NSA uchylił wyrok WSA oraz zaskarżoną decyzję, stwierdzając, że art. 37at ust. 8 u.p.f. nie znajduje zastosowania poza postępowaniami kontrolnymi, co eliminuje podstawy do nałożenia kary pieniężnej.

Brak współdziałania z organami pomocy społecznej w rozwiązywaniu trudnej sytuacji życiowej, polegający na odmowie podjęcia proponowanego zatrudnienia, uzasadnia odmowę przyznania zasiłku okresowego zgodnie z art. 11 ust. 2 ustawy o pomocy społecznej.

Strefa ochrony krajobrazowej, oddzielona od rejestru zabytków, podlega odrębnej ochronie; błędne uznanie jej za integralną część wpisu narusza przepisy o ochronie wartości historycznych oraz zabytków, co skutkuje uchyleniem decyzji w sprawie rozbiórki budynku.

Na wnioskodawcy ustalającemu korzyści od osób trzecich ciąży obowiązek dostarczenia dowodów. W przypadku ich braku, organ odmówi nałożenia obowiązków świadczeń z art. 454 ust. 1 Prawa wodnego wobec osób odnoszących korzyści.

Sankcja pieniężna za nieterminowe złożenie rocznego sprawozdania o odpadach komunalnych jest zgodna z przepisami prawa, o ile organ prawidłowo ocenił stan faktyczny i nie wystąpiły okoliczności uzasadniające jej uniknięcie.

Sąd administracyjny uznaje, że grunty pokryte śródlądowymi wodami mogą być oddane w użytkowanie wieczyste na potrzeby infrastruktury transportowej, co nie jest sprzeczne z Prawem wodnym. Uchyla decyzję odmowną wobec PKP.

Aktualny wspólnik spółki jawnej ponosi odpowiedzialność solidarną za zaległości podatkowe spółki, niezależnie od tego, że powstały one przed przystąpieniem wspólnika do spółki. (art. 115 § 1 Ordynacji podatkowej)

Grunty, które mogą być potencjalnie wykorzystane w działalności gospodarczej, mogą być objęte wyższą stawką podatku od nieruchomości. O związku z działalnością gospodarczą nie przesądza samo posiadanie nieruchomości przez przedsiębiorcę.

Nieruchomości będące w posiadaniu przedsiębiorcy, w tym ujęte w ewidencji środków trwałych, mogą być opodatkowane najwyższą stawką, jeśli istnieje możliwość ich potencjalnego wykorzystania w działalności gospodarczej, niezależnie od faktycznego użytkowania.