Uchwała Rady Miejskiej Jasła w przedmiocie niewyrażenia zgody na rozwiązanie stosunku pracy z radnym naruszała art. 25 ust. 2 u.s.g., gdyż rada nie wykazała związku decyzji z wykonywaniem mandatu, co stanowiło podstawę stwierdzenia nieważności uchwały.

Brak wykazania przez Ministra Edukacji i Nauki, że wnioskowane informacje mają charakter przetworzony oraz niedostateczna analiza szczególnej istotności interesu publicznego, uzasadniała uchylenie decyzji odmownej w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej.

Naczelny Sąd Administracyjny stwierdza, iż organ administracyjny musi wykazać, że żądana informacja jest przetworzona oraz że jej udostępnienie nie leży w szczególnie istotnym interesie publicznym, decydując o odmowie spełnienia wniosku o informację publiczną.

Sąd utrzymuje stanowisko, iż przyznanie sumy pieniężnej za przewlekłość w załatwieniu sprawy pozostaje w uznaniu sądu i wymaga wykazania negatywnych przeżyć skarżącego. Wobec braku takich dowodów, skarga kasacyjna zostaje oddalona.

Negatywna opinia organu opiniującego, wydana na podstawie art. 41 ust. 6a ustawy o odpadach, może uwzględniać aspekty ochrony środowiska wykraczające poza zgodność z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego, pod warunkiem, że dotyczą one zakresu przedmiotowego postępowania o zmianę zezwolenia na zbieranie odpadów.

Odmawiając umorzenia zadłużenia z tytułu składek, organ ZUS działał zgodnie z przepisami prawa. Skarżący nie udowodnił przesłanek do umorzenia określonych prawem, a kontrola sądowa potwierdziła prawidłowość ustaleń faktycznych organu.

Decyzja odmowna dotycząca wyrównania ekwiwalentu pieniężnego za niewykorzystany urlop może zostać uchylona w trybie art. 154 § 1 k.p.a. jeżeli uwzględnia interes społeczny i słuszny interes strony, także w kontekście nowych wykładni prawa wynikających z orzecznictwa sądowego.

Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, że sąd I instancji i Samorządowe Kolegium Odwoławcze prawidłowo uchyliły decyzję w przedmiocie prawa użytkowania wieczystego z uwagi na istotne braki dowodowe, zgodnie z art. 138 § 2 k.p.a., wymagające rozstrzygnięcia przez organ I instancji.

W sprawie dotyczącej opłaty podwyższonej za korzystanie ze środowiska, właściwym jest przywrócenie terminu do złożenia wniosku o odroczenie płatności, jeśli organ administracyjny nie uwzględnił wszystkich istotnych okoliczności wyjaśniających przyczyny uchybienia terminu.