Dla kwalifikacji umowy jako umowy o dzieło w sprawie dotyczącej obowiązku ubezpieczenia zdrowotnego konieczne jest ustalenie, że jej przedmiotem był z góry oznaczony, indywidualny, samoistny i weryfikowalny rezultat, możliwy do oceny pod kątem wad. Umowa obejmująca typowe prace przygotowawcze, bez określenia parametrów takiego rezultatu, jest umową o świadczenie usług, do której stosuje się przepisy
Dopuszczalność skargi na przewlekłe prowadzenie postępowania jest uwarunkowana uprzednim wniesieniem formalnie skutecznego ponaglenia, a nie merytorycznym rozpoznaniem tego środka przez organ. Regulacja art. 100d u.p.o.u. nie może, po 30 czerwca 2024 r., wyłączać sądowej kontroli przewlekłości postępowań pobytowych, gdyż dalsze utrzymywanie takiego ograniczenia w sposób oczywisty narusza zasadę proporcjonalności
Dla kwalifikacji umowy na potrzeby ustalenia obowiązku ubezpieczenia zdrowotnego decydują jej rzeczywiste, normatywne cechy, a nie nazwa ani zgodny zamiar kontrahentów. Umowa, której przedmiotem są standardowe czynności bez uprzednio oznaczonego, samoistnego i weryfikowalnego rezultatu poddającego się ocenie wad, jest umową o świadczenie usług z art. 750 k.c., rodzącą obowiązek ubezpieczenia zdrowotnego
Kara pieniężna przewidziana w art. 36b ustawy o wyrobach budowlanych może zostać nałożona na producenta wyłącznie przez organ właściwy ze względu na jego siedzibę, prowadzący postępowanie wszczęte na podstawie ustaleń kontroli przeprowadzonej u tego producenta. Nałożenie kary przez organ kontrolujący sprzedawcę, bez uprzedniej kontroli u producenta, stanowi zarazem naruszenie właściwości rzeczowo-terytorialnej
Skuteczne cofnięcie skargi kasacyjnej obliguje Naczelny Sąd Administracyjny do umorzenia postępowania kasacyjnego, chyba że czynność ta zmierza do obejścia prawa albo skutkowałaby utrzymaniem aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. W razie braku tych przesłanek wpis sądowy uiszczony od cofniętej skargi kasacyjnej podlega zwrotowi.
Przy ustalaniu podlegania obowiązkowi ubezpieczenia zdrowotnego o kwalifikacji umowy decydują jej rzeczywista treść i cechy dominujące, nie zaś nazwa lub zgodny zamiar stron. Umowa obejmująca bieżący nadzór i kontrolę, bez określenia indywidualnego, samoistnego oraz weryfikowalnego rezultatu poddającego się sprawdzianowi wad, jest umową o świadczenie usług z art. 750 k.c., a nie umową o dzieło z art
Art. 154 § 1 k.p.a. może stanowić podstawę zmiany lub uchylenia ostatecznej decyzji związanej, jeżeli nie przyznaje ona stronie prawa, za jej wzruszeniem przemawia interes społeczny lub słuszny interes strony, a nowe rozstrzygnięcie pozostaje zgodne z prawem. Zmiana prokonstytucyjnej wykładni podstawy materialnoprawnej, wywołana wyrokiem Trybunału Konstytucyjnego, może uzasadniać zastosowanie tego
Dla kwalifikacji umowy jako umowy o dzieło w sprawie dotyczącej obowiązku ubezpieczenia zdrowotnego konieczne jest ustalenie, że jej przedmiotem był z góry oznaczony, samoistny, jednorazowy i obiektywnie weryfikowalny rezultat, możliwy do poddania sprawdzianowi wad. Brak takich parametrów, przy wykonywaniu typowych czynności usługowych, przemawia za uznaniem umowy za umowę o świadczenie usług z art
Przewoźnik posiadający licencję wspólnotową, który wykonuje międzynarodowy przewóz drogowy i legalnie korzysta z usług kierowcy będącego obywatelem państwa trzeciego, pozostającego w jego dyspozycji, obowiązany jest zapewnić temu kierowcy świadectwo wydane na rzecz tego przewoźnika przez organ państwa jego siedziby. Świadectwo wystawione dla innego przewoźnika nie spełnia wymogów art. 5 rozporządzenia
Prawomocne skazanie za przestępstwo z art. 209 § 1 k.k. wyłącza ponowne prowadzenie postępowania i orzekanie za zachowanie dotyczące tego samego obowiązku alimentacyjnego oraz tego samego pokrzywdzonego, jeżeli okres czynu zarzuconego w późniejszej sprawie w całości mieści się w okresie objętym wcześniejszym wyrokiem. W takiej sytuacji zachodzi przesłanka rei iudicatae z art. 17 § 1 pkt 7 k.p.k., skutkująca
Wykonywanie przez domownika stałej pracy w gospodarstwie rolnym nie wymaga, aby praca ta była nieustanna, lecz należy uwzględnić systematyczność i gotowość świadczenia tej pracy, a organy administracyjne powinny dokładnie i obiektywnie ocenić całokształt materiału dowodowego.
Policjantowi, który wystąpił o wyrównanie ekwiwalentu pieniężnego po zwolnieniu ze służby przed 6 listopada 2018 r., przysługuje ono według zasad określonych w wyroku Trybunału Konstytucyjnego z 2018 r., co wymaga zastosowania współczynnika 1/21, a nie niekonstytucyjnego 1/30.
Art. 9 ust. 1 ustawy nowelizującej w związku z art. 115a ustawy o Policji nie stanowi przeszkody dla zastosowania zasad ustalania ekwiwalentu pieniężnego za niewykorzystany urlop w brzmieniu sprzed 6 listopada 2018 roku.