Waloryzacja opłaty przekształceniowej z ustawy o przekształceniu użytkowania wieczystego nie wymaga wydania decyzji administracyjnej; ograniczana jest do pisemnego zawiadomienia. Brak podstaw do kontroli instancyjnej uzasadnia umorzenie postępowania administracyjnego.

Rada Okręgowej Izby Radców Prawnych w Warszawie dopuściła się bezczynności w postępowaniu o wpis na listę radców prawnych, przekraczając ustawowy termin, co nie zostało usprawiedliwione podjętymi czynnościami procesowymi.

Skarga kasacyjna T.G. zostaje oddalona, bowiem wyrok WSA w Gorzowie Wlkp. z 26 października 2022 r. należycie ocenił legalność opinii Wójta o lądowisku, uwzględniając kwestie hałasu i zgodność z polityką przestrzenną.

Naczelny Sąd Administracyjny orzekł, że granice skargi kasacyjnej ograniczają ocenę sądu do etapu rozpoznania odwołania od decyzji administracyjnej w zakresie skargi na bezczynność oraz przewlekłość postępowania, z wyłączeniem wcześniejszych postępowań. NSA potwierdził dyskrecjonalność uznania sędziowskiego w zakresie przyznania sumy pieniężnej na podstawie art. 149 § 2 ppsa.

Z tych samych skazań nie można ponownie orzekać wspólnej kary łącznej wyrokiem łącznym, gdy już wcześniej wydano prawomocne orzeczenie w tej materii. Ponowne wydanie wyroku łącznego przy zachowaniu tożsamości skazań narusza zasadę powagi rzeczy osądzonej.

Waloryzacja opłaty przekształceniowej z tytułu użytkowania wieczystego w prawo własności dokonywana jest zgodnie z art. 10 ustawy z 2018 r. i wymaga jedynie zawiadomienia, co wyklucza stosowanie decyzji administracyjnej. Postępowanie administracyjne musi być umorzone jako bezprzedmiotowe.

Zwaloryzowana roczna opłata przekształceniowa nie wymaga decyzji administracyjnej; zawiadomienie pisemne jest wystarczające, co uzasadnia umorzenie postępowania na podstawie art. 105 § 1 k.p.a.

Naczelny Sąd Administracyjny oddala skargę kasacyjną z uwagi na brak zasadnych podstaw wskazujących na błędne zastosowanie lub interpretację przepisów prawa materialnego i procesowego w postępowaniu egzekucyjnym dotyczącym oszacowania wartości nieruchomości.

Wycena budowli (utwardzenia terenu, ogrodzenia) dla celów podatku od nieruchomości, w sytuacji braku obrotu rynkowego, może opierać się na wartości odtworzeniowej, jeżeli organ podatkowy wykazał, że przyjęcie tej metody jest zgodne z zasadami prawa i nie narusza praw podatnika.

Nieruchomość wywłaszczona na cel osiedla mieszkaniowego, na której zrealizowano infrastrukturę miejską, nie podlega zwrotowi, nawet jeżeli na części działki znajdują się tereny zielone. Realizacja pierwotnego celu wywłaszczenia eliminuje podstawę zbędności do zwrotu.

Waloryzacja opłaty przekształceniowej dokonana według art. 10 ustawy przekształceniowej jest czynnością materialno-techniczną, nie wymagającą wydania decyzji administracyjnej, także w przypadku zakwestionowania wysokości zwaloryzowanej opłaty przez właściciela nieruchomości.

Waloryzacja opłaty przekształceniowej, dokonana zgodnie z art. 10 ust. 2 ustawy przekształceniowej, nie stanowi przedmiotu ustalenia w drodze decyzji administracyjnej. Organy administracji publicznej są zobowiązane jedynie do pisemnego zawiadomienia o jej wysokości, co wyłącza zastosowanie art. 7 ust. 8a ustawy.

Ustalenie waloryzacji rocznej opłaty przekształceniowej nie podlega trybowi decyzji administracyjnej, a jedynie pisemnemu zawiadomieniu. Odrębność procedury waloryzacyjnej od ustalania opłaty wyklucza zastosowanie art. 7 ust. 8a ustawy przekształceniowej.

W postępowaniu dotyczącym opodatkowania podatkiem od nieruchomości, uznaje się za dopuszczalne stosowanie wartości odtworzeniowej dla budowli, które ze względu na rodzaj i przeznaczenie nie są przedmiotem obrotu rynkowego. Należyta ocena takich opinii przez organ podatkowy, zgodna z obowiązkami dowodowymi, pozwala na przyjęcie tej wartości jako podstawy opodatkowania.