Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że art. 165b § 1 Ordynacji podatkowej nie znajduje zastosowania przy nakładaniu kar na podstawie ustawy SENT, a wezwanie do stawienia do kontroli jest prawidłowe, gdy przesłane z numerem referencyjnym. Skarga kasacyjna U. w T., L. została oddalona.

Zgodnie z art. 10a ust. 1 ustawy SENT, na przewoźnika można nałożyć karę pieniężną za niezapewnienie ciągłego przekazywania danych geolokalizacyjnych pojazdu przewożącego towary. Kara 10.000 zł jest proporcjonalna i nie narusza interesu publicznego, nawet przy formalnym naruszeniu.

Rekultywacja wykonywana na gruncie nieprzeznaczonym na działalność gospodarczą, przez właściciela nieprowadzącego takiej działalności, nie stanowi jej elementu w świetle u.p.o.l., co potwierdza brak podstaw do zmiany decyzji organu niższej instancji.

Członek organu zarządzającego ponosi odpowiedzialność za urządzanie gier hazardowych bez koncesji, mimo braku jego czynnego udziału, jeżeli pełnił funkcję w czasie ujawnienia działania bez koncesji. Ostateczność decyzji przeciwko spółce determinuje wykładnię.

Przepis art. 165b § 1 Ordynacji podatkowej nie znajduje odpowiedniego zastosowania w postępowaniu dotyczącym nałożenia kary pieniężnej za naruszenie przepisów ustawy SENT. Kontrola przewozu towarów jest odrębna od kontroli podatkowej.

Za obszary, na które oddziałuje zakład, uznaje się tereny uwzględnione zgodnie z ich faktycznym przemysłowo-usługowym przeznaczeniem, a bezprzedmiotowość wydania decyzji o hałasie następuje, gdy brak jest prawnej kwalifikacji terenu jako mieszkaniowego.

Wniosek o udostępnienie informacji publicznej uważa się za doręczony nawet w okresie ferii, co nie wpływa na bieg terminów przewidzianych w u.d.i.p. Rozpoczęcie biegu terminu na udzielenie informacji nie ulega zawieszeniu w związku z okresami feryjnymi w szkołach publicznych.

Roboty budowlane polegające na montażu drzwi w istniejącym otworze budynku mieszkalnego nie stanowią ingerencji w elementy konstrukcyjne budynku, zatem nie podlegają regulation administracyjnoprawnej i nie wymagały pozwolenia na budowę, tym samym brak przesłanek do działania organów nadzoru budowlanego w trybie art. 51 Prawa budowlanego.

Stowarzyszenie nie posiada legitymacji strony w postępowaniach nieważnościowych decyzji wodnoprawnych, z uwagi na brak indywidualnego interesu prawnego oraz ograniczenia wynikające z przepisów art. 401 i 402 ustawy Prawo wodne.

Przepis § 14 ust. 2 pkt 1 rozporządzenia o warunkach technicznych nie stanowi przepisu odrębnego w rozumieniu art. 396 ust. 1 pkt 8 Prawa wodnego, przez co nie może być stosowany przy wydawaniu pozwoleń wodnoprawnych.

Wojewódzki Sąd Administracyjny słusznie przyjął, że wniosek z 16 lutego 2024 r. jako jedyny zainicjował postępowanie, a wcześniejsze interwencje nie były równoznaczne ze skutecznym wszczęciem postępowania. Bezczynność organu nie miała rażącego charakteru, wyłączając m.in. możliwość przyznania skarżącemu sumy pieniężnej.

Stanowisko organu współdziałającego przy decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach ma charakter opiniodawczy, niewiążący, ograniczony do oddziaływania lokalnego, a ocena oddziaływania na obszar Natura 2000 pozostaje w gestii organu prowadzącego.