Zarządzenie pokontrolne Wielkopolskiego Wojewódzkiego Inspektora Ochrony Środowiska, opierające się na ustaleniach kontroli, jest zgodne z prawem i nie narusza przepisów materialnych ani proceduralnych, co uzasadnia oddalenie skargi kasacyjnej przez NSA.

Skarga kasacyjna spółki P. sp. z o.o. na decyzję GIOŚ o karze biegnącej za przekroczenie poziomu hałasu została oddalona z uwagi na brak zasadności zarzutów oraz niewystarczające podstawy prawne, służące kwestionowaniu ustaleń organów.

Przewlekłość postępowania administracyjnego w przedmiocie wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach zachodzi, gdy działania organu są nieefektywne, lecz nie stwierdza się rażącego naruszenia prawa, co wyklucza sankcję pieniężną.

Odmowa wszczęcia postępowania o stwierdzenie nieważności decyzji administracyjnej jest niewłaściwa, jeśli postępowanie zostało wszczęte przed dniem wejścia w życie ustawy zmieniającej KPA, a nowe przepisy wymagają jego umorzenia.

Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, iż skuteczność doręczenia przesyłki do adresata przebywającego za granicą zależy od zgodności z wewnętrznymi przepisami kraju doręczenia. Odmówił przywrócenia terminu na wniesienie skargi z powodu braku uprawdopodobnienia braku winy skarżącego w uchybieniu terminu.

Przesyłka administracyjna doręczona na zagraniczny adres podatnika jest skutecznie doręczona, gdy organ podatkowy dopełni stosownych czynności zgodnie z miejscowym prawem pocztowym. Potwierdzenie skuteczności doręczenia wyklucza przywrócenie terminu z powodu niewiny podatnika.

Podmiot, który wprowadza na rynek produkty oznakowane jako ekologiczne bez wymaganych certyfikatów, ponosi administracyjną odpowiedzialność niezależnie od winy. Nałożona kara mieści się w granicach przewidzianych prawem i jest uzasadniona ochroną wiarygodności produktów ekologicznych.

Oddalona zostaje nieusprawiedliwiona skarga kasacyjna dotycząca kwalifikacji robót budowlanych jako przebudowy, z uwagi na brak wskazania adekwatnych norm materialnoprawnych umożliwiających weryfikację zarzutów.

Dla powstania odpowiedzialności przewoźnika transportującego odpady wystarczające jest stwierdzenie przewozu bez dokumentu potwierdzającego rzeczywisty rodzaj odpadów. Brak zgodności dokumentów BDO z rzeczywistym stanem odpadów uzasadnia nałożenie kar administracyjnych, niezależnie od przypisania winy przewoźnikowi.

Podstawa opodatkowania gruntu zależy od jego klasyfikacji w ewidencji gruntów i budynków, a nie rzeczywistego użytkowania. Sąd administracyjny nie może samodzielnie modyfikować tej klasyfikacji, a brak wyraźnie wskazanych i uzasadnionych zarzutów w skardze kasacyjnej skutkuje jej oddaleniem.

Okoliczności faktyczne nie spełniają przesłanek "szczególnie uzasadnionego przypadku" z art. 66 ust. 1 pkt 2 u.p.o., więc nie uzasadniały nadzwyczajnego odwołania dyrektora szkoły.

W sytuacji zakończonych robót budowlanych, obowiązek rozbiórki samowolnie wykonanej inwestycji może być nałożony na właściciela nieruchomości, nawet jeśli nie był inwestorem. Zaskarżony wyrok WSA wymaga ponownego zbadania w kontekście aktualnego brzmienia art. 52 ust. 1 ustawy – Prawo budowlane.