Naczelny Sąd Administracyjny orzekł, iż decyzja rozbiórkowa uniemożliwia wszczęcie uproszczonego postępowania legalizacyjnego, nawet w przypadku budynków wybudowanych ponad 20 lat wcześniej, z uwagi na przepis art. 32 ustawy zmieniającej Prawo budowlane.

Zwolnienie z opłaty rocznej z tytułu użytkowania wieczystego nie równoważy zwolnieniu z opłaty przekształceniowej. Pomimo naruszeń przepisów materialnych, brak podstaw do uchylenia decyzji, gdyż nie doszło do naruszenia zasad postępowania mogącego znacząco wpłynąć na wynik sprawy.

NSA, uznając zasadność skargi kasacyjnej Dyrektora KIS, uchylił wyrok WSA ze względu na niewłaściwe uzasadnienie oraz niezasadne nieuwzględnienie zarzutów procesowych, a sprawę skierował do ponownego rozpoznania przez WSA.

Przedłużenie stosowania art. 100d ustawy o pomocy po 30 czerwca 2024 r. było nieuzasadnione w kontekście nadzwyczajnych okoliczności, ale bezczynność Wojewody nie miała rażącego charakteru, uwzględniając obciążenie organu.

Od 1 lipca 2024 r., stosowanie art. 100d u.o.p. w brzmieniu nadanym ustawą zmieniającą, w zakresie przedłużającym zawieszenie terminów administracyjnych, narusza konstytucyjne prawo do sądu, co uzasadnia stwierdzenie bezczynności organu administracyjnego.