Naczelny Sąd Administracyjny oddala skargę kasacyjną spółki, potwierdzając legalność decyzji o zabezpieczeniu zobowiązań podatkowych przez Dyrektora Izby Administracji Skarbowej. Uznał, że przesłanki obawy niewykonania zobowiązania były należycie udokumentowane.

Uchwała Rady Miasta Opola w zakresie obowiązku dostarczania poświadczonych za zgodność z oryginałem kopii dokumentów przekroczyła delegację ustawową z art. 38 ust. 1 u.f.z.o. i jest nieważna w tych częściach; pozostałe zarzuty dotyczące nadmiarowych obowiązków kontrolnych są niezasadne.

Zaskarżony wyrok WSA należy uchylić, gdyż sąd ten, naruszając art. 134 § 1 p.p.s.a., nie przeprowadził kontroli legalności doręczenia zarządzeń, co mogło istotnie wpłynąć na wynik sprawy. Sprawę przekazano do ponownego rozpatrzenia.

Organ badający spełnienie warunków art. 26a ust. 1a1 pkt 3 ustawy o rehabilitacji winien ustalić terminowość poniesienia kosztów płacy dla każdego pracownika niepełnosprawnego z osobna, gdzie nieterminowość przekraczająca 14 dni skutkuje obowiązkiem zwrotu środków.

Przedawnienie do wydania decyzji zwrotowej środków unijnych określa się zgodnie z art. 3 ust. 1 rozporządzenia nr 2988/95, co oznacza, że przepisy krajowe nie mogą wprowadzać odmiennych terminów lub momentów inicjacji jego biegu.

Zarządzenie zabezpieczenia zobowiązań podatkowych powinno być doręczone pełnomocnikowi strony, jeśli jest on wyznaczony, w celu zachowania ciągłości postępowania zabezpieczającego, zgodnie z uchwałą NSA, sygn. akt III FPS 1/25, co determinuje prawidłowość procedury administracyjnej.

Zastosowanie kary pieniężnej wymaga, aby naruszenia były stwierdzone podczas kontroli i odnotowane w protokole; rozszerzenie zakresu postępowania po kontroli jest niedopuszczalne.

Dofinansowanie z PROW otrzymane przez gminę na realizację inwestycji budowy przydomowych oczyszczalni ścieków nie wpływa bezpośrednio na cenę usług, a zatem nie zwiększa podstawy opodatkowania VAT, gdy gmina nie prowadzi działalności gospodarczej w tym zakresie.