Skarga kasacyjna Przedsiębiorstwa G. Sp. z o.o. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu została oddalona, uznając zasadność decyzji Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego i potwierdzając obowiązek uzyskania pozwolenia na budowę dla prac budowlanych związanych z wodociągiem.

Działanie Dyrektora KIS, polegające na wydaniu interpretacji indywidualnej dotyczącej opłat od napojów alkoholowych, było pozbawione podstaw prawnych, gdyż wniosek został milcząco załatwiony przez Ministra Zdrowia. Interpretację indywidualną należało uchylić jako przyjętą z naruszeniem zasady legalizmu.

Członek zarządu spółki ograniczonej odpowiedzialności ponosi solidarną odpowiedzialność za zaległości podatkowe spółki, jeżeli nie wykaże, że właściwie złożono wniosek o ogłoszenie upadłości w wymaganym terminie, mimo znanej i potwierdzonej trwałym zobowiązaniem niewypłacalności.

Odmowa przyznania zasiłku celowego specjalnego nie narusza przepisów prawa, jeśli sytuacja skarżącego nie jest szczególnie uzasadniona, a ocena dowodów nie wykazuje uchybienia zasadom logiki, nawet jeśli jego dochód przekracza kryterium dochodowe ustawy o pomocy społecznej.

NSA utrzymał w mocy wyrok WSA, wskazując, że uznaniowy charakter zasiłku celowego specjalnego wymaga zaistnienia sytuacji wyjątkowych, których brak skutkuje odmową jego przyznania.

Dla przyznania świadczenia pielęgnacyjnego wymagane jest istnienie związku przyczynowego między sprawowaniem opieki nad osobą niepełnosprawną a niemożności podjęcia zatrudnienia; brak takiego związku uzasadnia odmowę przyznania świadczenia.

Oddalenie skargi kasacyjnej z powodu braku podstaw do podważenia ustaleń co do obowiązku szczepień ochronnych dziecka, uznanie zasadności wykonywanego postępowania egzekucyjnego wobec braku przeciwwskazań medycznych, potwierdzonych dokumentacją lekarską.

Na podstawie art. 184 p.p.s.a., Naczelny Sąd Administracyjny oddala skargę kasacyjną jako bezzasadną, uznając za prawidłowe i zgodne z prawem nałożenie przez organy administracyjne kary za nieterminowe złożenie sprawozdania z odbioru odpadów, bez podstaw do zastosowania art. 189f § 1 pkt 1 k.p.a.

Czas dopływu ścieków do jeziora, w kontekście art. 75 pkt 2 lit. d ustawy Prawo wodne, należy liczyć od momentu wypłynięcia ścieków z oczyszczalni. Wody opuszczające oczyszczalnię ścieków są nadal ściekami, co wpływa na ocenę spełnienia przesłanki czasowej zakazu wprowadzenia takich ścieków do jeziora.

Zobowiązanie z tytułu opłaty zmiennej za odprowadzanie wód opadowych i roztopowych nie powstaje na podstawie doręczonej informacji materialnotechnicznej, lecz w wyniku decyzji administracyjnej o charakterze konstytutywnym, wydanej zgodnie z art. 272 ust. 19 lub art. 273 ust. 6 Prawa wodnego.

Raport o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko musi zawierać właściwie opisane oraz różniące się od siebie warianty, w tym racjonalny wariant alternatywny oraz racjonalny wariant najkorzystniejszy dla środowiska, które nie mogą być pozorne ani sprowadzać się do minimalnych technicznych różnic.

Zobowiązanie z tytułu opłaty zmiennej za odprowadzanie wód opadowych powstaje poprzez wydanie decyzji administracyjnej na podstawie art. 272 ust. 19 lub art. 273 ust. 6 Prawa wodnego; samą informację o wysokości opłaty nie uznaje się za zdarzenie kreujące zobowiązanie podatkowe.

Decyzja o ustaleniu wysokości opłaty zmiennej, wydana zgodnie z art. 272 ust. 19 i art. 273 ust. 6 Prawa wodnego, ma charakter konstytutywny, a nie deklaratoryjny, a informacja na podstawie art. 272 ust. 17 stanowi czynność materialno-techniczną. Naruszenie terminu z art. 68 § 1 o.p. skutkuje wygaśnięciem możliwości ustalenia zobowiązania.

Zakaz grodzenia terenów przy publicznych wodach powierzchniowych określony w art. 232 ust. 1 Prawa wodnego nie podlega odstępstwom bez istotnego zagrożenia bezpieczeństwa publicznego. Argumenty związane z ochroną własności i działalnością gospodarczą nie uzasadniają odstępstwa, jeśli nie dowiedziono poważnego i powszechnego zagrożenia.

Informacja w sprawie wysokości opłaty zmiennej nie kreuje zobowiązania; zobowiązanie powstaje z chwilą doręczenia konstytutywnej decyzji administracyjnej.

Informacja o wysokości opłat za usługi wodne wydana na podstawie art. 272 ust. 17 Prawa wodnego nie kreuje zobowiązania podatkowego. Charakter konstytutywny mają wyłącznie decyzje wydane na podstawie art. 272 ust. 19 lub art. 273 ust. 6 Prawa wodnego.