Nieprawidłowe doręczenie postanowienia wyklucza uznanie doręczenia za skuteczne, co uniemożliwia prowadzenie postępowania wobec osoby trzeciej za zobowiązania podatkowe. W przypadku naruszeń proceduralnych organ odwoławczy zobowiązany jest do uchylenia decyzji pierwszej instancji.

Naczelny Sąd Administracyjny stwierdza, że doręczenie decyzji administracyjnej osobie trzeciej odpowiadającej za długi cudze, poprzez tryb zastępczy na adres z ewidencji podatkowej, jest niewłaściwe, jeśli osoba ta nie występuje jako podatnik lub płatnik. Wymaga to ponownego ustalenia prawidłowego adresu dla takich doręczeń.

Lokale mieszkalne wykorzystywane do krótkoterminowego wynajmu mogą być uznane za zajęte na prowadzenie działalności gospodarczej, co uzasadnia zastosowanie wyższej stawki podatku od nieruchomości, zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 2 lit. b u.p.o.l. Decyzja ta musi bazować na prawidłowym wykazaniu przesłanek wynajmu jako działalności gospodarczej.

Nie zasługują na uwzględnienie zarzuty skargi kasacyjnej dotyczące wadliwości udziału prokuratora i błędnej kwalifikacji obiektu budowlanego jako budynku; NSA potwierdza decyzję WSA o uchyleniu decyzji SKO, wymagając pełnej analizy dowodów.

Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, że w przypadku braku dostatecznego wyjaśnienia istoty sprawy przez organy administracyjne, ponowne rozstrzygnięcie winno uwzględniać pełną analizę prawnopodatkowej kwalifikacji obiektów, jakimi są silosy, przy uwzględnieniu obowiązujących definicji prawnych oraz dotychczasowego orzecznictwa.

Skarga kasacyjna, będąca szczególnie sformalizowanym środkiem odwoławczym, podlega rygorom formalnym tych wymogów, co wyznacza granice jej rozpoznania przez Naczelny Sąd Administracyjny; brak spełnienia tych wymogów skutkuje jej oddaleniem.

Dochody marynarzy uzyskane z pracy na statkach norweskich, bez względu na rejestrację, kwalifikują się do ulgi abolicyjnej w Polsce, nawet przy braku ich opodatkowania w Norwegii, jeśli spełniają kryteria konwencji międzynarodowej.

Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że brak obowiązku podatkowego Skarżącego w Norwegii związany z dochodami z pracy na statku nie uniemożliwia zastosowania ulgi abolicyjnej. Artykuł 14 ust. 3 Konwencji należy interpretować w sposób umożliwiający marynarzom skorzystanie z ulgi w Polsce zgodnie z u.p.d.o.f.

Brak realizacji założeń projektu skutkuje koniecznością zwrotu całego dofinansowania; częściowa realizacja wskaźników nie przesądza o prawidłowym wykorzystaniu środków unijnych.

Zaskarżony wyrok WSA należy uchylić, gdyż sąd ten, naruszając art. 134 § 1 p.p.s.a., nie przeprowadził kontroli legalności doręczenia zarządzeń, co mogło istotnie wpłynąć na wynik sprawy. Sprawę przekazano do ponownego rozpatrzenia.