Skarga kasacyjna spółki T.P. S.A. na decyzję o zwrocie dofinansowania z funduszy unijnych została oddalona; relacje przedsiębiorstw nie wpływają na ocenę statusu MŚP.
W przypadku udostępniania informacji publicznej błędna interpretacja przepisów KPA przez organ administracyjny uzasadnia stwierdzenie jego bezczynności, natomiast zarzuty proceduralne dotyczące takiego stwierdzenia wymagają wykazania ich istotnego wpływu na wynik sprawy.
Wniesienie skargi kasacyjnej w sprawie dotyczącej czynności egzekucyjnych nie może skutecznie podważać prawidłowości tej egzekucji, jeżeli nie wykaże się istnienia istotnego wpływu zarzucanych uchybień na wynik sprawy oraz uchwały o rozłożenie na raty składek. Egzekucja administracyjna powinna być prowadzona zgodnie z ustawowym obowiązkiem nawet w trakcie rozpatrywania wniosków o ulgi.
Umowa zawarta między C. S.A. a wykonawcą ma charakter umowy o świadczenie usług, co powoduje, że wykonawca podlega obowiązkowi ubezpieczenia zdrowotnego, zgodnie z art. 66 ust. 1 pkt 1 lit. e) ustawy o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych.
Naczelny Sąd Administracyjny potwierdza, iż uchylenie czynności egzekucyjnych zgodnie z art. 58 §2 u.p.e.a. wymaga łącznego zaistnienia przesłanek: ważnego interesu zobowiązanego, braku sprzeczności z interesem wierzyciela oraz nabycia praw przez osoby trzecie. Brak spełnienia chociaż jednej z tych przesłanek wyklucza możliwość uchylenia czynności.
Naczelny Sąd Administracyjny, rozpoznając skargę kasacyjną, potwierdził prawną dopuszczalność kontynuowania egzekucji pomimo oczekujących wniosków o ulgi w spłacie, wskazując na brak przesłanek umorzenia postępowania egzekucyjnego wynikających z art. 59 § 1 u.p.e.a., oddalając skargę M. Sp. z o.o.
W przypadku braku istnienia prawa użytkowania wieczystego administracyjne postępowanie dotyczące jego przekształcenia w prawo własności staje się bezprzedmiotowe, co uzasadnia jego umorzenie na podstawie art. 105 § 1 k.p.a.
Cofnięcie uprawnień diagnosty do wykonywania badań technicznych pojazdów, w przypadku udokumentowanego poświadczenia nieprawdy, jest zgodne z art. 84 ust. 3 pkt 2 ustawy Prawo o ruchu drogowym. Organ administracyjny musi zastosować tę sankcję niezależnie od stopnia winy czy intencji diagnosty.
NSA uznał, że cele wywłaszczenia działek jako strefy ochronnej zostały zrealizowane, co wyklucza możliwość ich zwrotu, potwierdzając utrzymanie mocy decyzji organów administracyjnych.
Organem właściwym do realizacji zadań związanych z dofinansowaniem doskonalenia zawodowego nauczycieli w świetle Karty Nauczyciela jest organ stanowiący gminy, co w niniejszej sprawie oznacza, że uprawnienia te przysługują Radzie Miasta X, a nie burmistrzowi.
Z perspektywy art. 13 § 1 u.p.e.a. niezasadnym jest zwolnienie z egzekucji środków pieniężnych, jeśli zobowiązany nie wskazał alternatywnego majątku dla egzekucji, a zobowiązanie egzekucyjne nie zakłóca znacząco bieżącej działalności zobowiązanego.
Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że brak przesłanek do umorzenia postępowania egzekucyjnego na podstawie art. 59 § 1 u.p.e.a. nie stanowi podstawy do podważenia decyzji organu, nawet wobec nierozpoznania wniosków o ulgi podatkowe.
Naczelny Sąd Administracyjny nie odnajdując przesłanek naruszenia prawa przez Sąd pierwszej instancji, oddala skargę kasacyjną M.-T. Sp. z o.o. stwierdzając, że w postępowaniu nie wystąpiły błędy mogące istotnie wpłynąć na wynik sprawy.
Bezczynność organu administracyjnego w zakresie udostępnienia informacji publicznej, bez wydania formalnej decyzji o odmowie ze względu na nadużycie prawa dostępu, nie usprawiedliwia zarzut skargi kasacyjnej organu, co skutkuje jej oddaleniem.
Naruszenie art. 72 ust. 1 pkt 3 p.r.d. dotyczące braku dokumentu homologacyjnego w procesie rejestracji pojazdu, jest oczywiste i stanowi rażące naruszenie prawa skutkujące koniecznością stwierdzenia nieważności decyzji rejestracyjnej, niezależnie od skutków społeczno-ekonomicznych.
Wypłata świadczenia pielęgnacyjnego za okres, w którym osoba wymagająca opieki otrzymywała świadczenie wspierające, stanowi świadczenie nienależnie pobrane, niezależnie od świadomości pobierającego o zaistnieniu okoliczności uzasadniających utratę prawa do świadczenia pielęgnacyjnego.
Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, że decyzja o rejestracji pojazdu ciężko naruszała prawo przez brak wymaganych dokumentów, co uzasadnia jej nieważność, wbrew uznaniu jej za zgodną z zasadami stabilności decyzji administracyjnej.