Grunt zajęty pod linię kolejową, jako odrębny przedmiot opodatkowania, może być opodatkowany niezależnie od budowli znajdujących się na nim, co potwierdza rozstrzygnięcie NSA podtrzymujące decyzję organu pierwszej instancji.

Naczelny Sąd Administracyjny orzeka, iż grunty związane z nieczynną linią kolejową, wykorzystywane w działalności gospodarczej, nie kwalifikują się do zwolnienia przewidzianego dla czynnej infrastruktury kolejowej na podstawie ustawy o podatkach i opłatach lokalnych.

Odwołując się do art. 67a § 1 pkt 3 Ordynacji podatkowej, Naczelny Sąd Administracyjny przyjął, że "ważny interes podatnika" musi być oceniany wszechstronnie, z uwzględnieniem całokształtu sytuacji majątkowej, a nie jedynie jako okoliczność wymagająca nadzwyczajnych rozwiązań.

Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną P. S.A., uznając prawidłowość ustaleń faktycznych i zastosowanej wykładni prawa przez sąd pierwszej instancji. Sporne grunty nie stanowią "obszaru kolejowego" i podlegają opodatkowaniu jako związane z działalnością gospodarczą, bez zwolnień przewidzianych dla infrastruktury kolejowej.

Grunty po zlikwidowanych liniach kolejowych nie kwalifikują się, zgodnie z art. 7 ust. 1 pkt 1c u.p.o.l., do zwolnienia z podatku od nieruchomości, gdyż nie stanowią "obszaru kolejowego" w rozumieniu prawa. Tym samym skarga kasacyjna została oddalona.

Oddalenie skargi kasacyjnej P. [...] S.A. przez NSA wobec braku naruszenia prawa materialnego i proceduralnego. Podatek od nieruchomości obejmuje opodatkowanie gruntu jako samodzielnego przedmiotu, nie będącego częścią budowli kolejowej.

Wydanie wyroku nakazowego za czyn z art. 180a k.k. jest niedopuszczalne, jeżeli zgromadzony materiał rodzi wątpliwości, czy w dacie czynu obowiązywała decyzja administracyjna o cofnięciu uprawnień do kierowania pojazdami. Decyzja wydana w wykonaniu zakazu prowadzenia pojazdów nie może przedłużać okresu obowiązywania tego środka karnego ani ustanawiać bezterminowego cofnięcia uprawnień.

W razie skazania za przestępstwo przeciwko wolności seksualnej lub obyczajności na szkodę małoletniego sąd ma obowiązek orzec zakaz określony w art. 41 § 1a k.k., niezależnie od wykonywania przez sprawcę działalności związanej z małoletnimi i związku czynu z taką działalnością. Przy zbiegu takich przestępstw zakaz należy orzec za każdy czyn, a następnie wymierzyć łączny środek karny.

Zgodnie z ustaleniami Naczelnego Sądu Administracyjnego, zmiany w ewidencji gruntów mające charakter naprawczy nie mogą mieć zastosowania wstecz do celów podatkowych; wiążące dla organów pozostają dane ewidencyjne obowiązujące w okresie rozliczeniowym.

Grunty używane w działalności gospodarczej mogą być opodatkowane wyższą stawką podatkową, nawet jeśli są częścią infrastruktury kolejowej; zwolnienia z podatku nie obejmują nieczynnej infrastruktury kolejowej.

Bez prawidłowego doręczenia decyzji ustalającej wysokość zobowiązania podatkowego nie można uznać, że decyzja ta wywołuje skutki prawne. Naruszenie trybu doręczenia może skutkować uchyleniem decyzji podatkowej.

Powołanie się przez podatnika w trakcie czynności sprawdzających na fakt otrzymania darowizny, która nie została uprzednio zgłoszona, skutkuje opodatkowaniem sankcyjną stawką 20%, niezależnie od przeznaczenia tej darowizny. Art. 15 ust. 4 i art. 6 ust. 4 u.p.s.d. mają zastosowanie w takim kontekście.