Zgłoszone w skardze kasacyjnej zarzuty nie zasługują na uwzględnienie, bowiem przed dniem 1 stycznia 1998 r. ujawniono prawo użytkowania wieczystego w księdze wieczystej, co stanowi przesłankę do odmowy zwrotu nieruchomości według art. 229 u.g.n.

Wewnętrzna sprzeczność sentencji wyroku nakazowego co do wysokości grzywny, wynikająca z niezgodności zapisu cyfrowego i słownego, jeżeli każda z podanych kwot mieści się w ustawowym zagrożeniu, uniemożliwia ustalenie treści orzeczonej kary i wykonanie orzeczenia. Nie jest ona oczywistą omyłką pisarską podlegającą sprostowaniu, lecz stanowi bezwzględną przyczynę uchylenia orzeczenia z art. 104 § 1