W postępowaniu administracyjnym organ zobowiązany jest do przedstawienia szczegółowego uzasadnienia swoich decyzji, szczególnie w kontekście zdrowia kandydata do służby, czego brak wniosła do uchylenia orzeczenia przez NSA jako niespełniającego wymogów proceduralnych.

Dopuszczalne jest zaskarżenie wyroku korzystnego dla strony z perspektywy sentencji, lecz naruszającego jej interes prawny w uzasadnieniu. Sąd kasacyjny bada zarzuty dotyczące obu materii i oddala skargę kasacyjną, gdy ustalenia faktyczne i wykładnia prawa są prawidłowe.

Zaświadczenie o pomocy de minimis jako czynność materialno-techniczna nie jest aktem zaskarżalnym. Jego korekta, dokonana na podstawie art. 5 ust. 3a ustawy o pomocy publicznej, nie stanowi przedmiotu zażalenia administracyjnego.

Naczelny Sąd Administracyjny oddala skargę kasacyjną jako niezasadną, wskazując na prawidłowość oddalenia skargi na czynność egzekucyjną przez Wojewódzki Sąd Administracyjny oraz subsydiarność skargi na czynności egzekucyjne w postępowaniu administracyjnym.

W postępowaniu o wyłączenie spod egzekucji skarżąca, będąc zobowiązaną, nie może występować o wyłączenie części nieruchomości, gdy egzekucja dotyczy obowiązku niepieniężnego, jak rozbiórka budynku.

Decyzja o stwierdzeniu nieważności rozkazu personalnego z 15 lutego 2012 r., w zakresie wysokości uposażenia zasługującego na mnożnik 1,95, została uznana za wydaną z rażącym naruszeniem prawa, gdyż stanowisko dyżurnego nie jest stanowiskiem kierowniczym lub samodzielnym.

Oceniając negatywnie wniosek o dofinansowanie, organ działał zgodnie z prawem, a zarzuty proceduralne skarżącej spółki nie wpłynęły na wynik sprawy. Sąd podtrzymuje, że środki finansowe wnioskodawcy muszą być jasne, realistyczne i odpowiednio udokumentowane, aby uzyskać dofinansowanie.