Skarga kasacyjna oddalona. Naczelny Sąd Administracyjny potwierdził, że termin do wniesienia skargi na czynności ogłaszane publicznie liczy się od daty ogłoszenia, niezależnie od późniejszego doręczenia podmiotom uczestniczącym w postępowaniu.

Dopuszczalne i skuteczne było doręczenie decyzji organów podatkowych pełnomocnikowi stronom za pośrednictwem e-Urzędu Skarbowego, co nie narusza przepisów regulujących procedurę doręczeń i stanowi skuteczność prawna doręczenia decyzji, a przychody rozliczane za 2018 rok uwzględniają zaliczkowość faktury jako właściwą.

Naczelny Sąd Administracyjny, kierując się przepisem art. 184 p.p.s.a., oddala skargę kasacyjną, uzasadnioną niewłaściwym sformułowaniem zarzutów kasacyjnych, które nie spełniają wymogów p.p.s.a., nie pozwalając tym samym na skuteczne postępowanie kontrolne.

Statek, na którym pracował Skarżący, nie był eksploatowany w transporcie międzynarodowym, co wyklucza możliwość rozliczania podatkowego w Norwegii na podstawie ulgi abolicyjnej zgodnie z postanowieniami umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania.

Postępowanie administracyjne w zakresie nienależnie pobranych świadczeń musi być dwufazowe: najpierw decyzja o uznaniu świadczenia za nienależne, następnie decyzja o zwrocie. Zasadność skargi kasacyjnej wskazuje na konieczność przestrzegania tego rozdzielenia zgodnie z art. 92 ustawy o wspieraniu rodziny.

Przyznanie specjalnego zasiłku celowego na podstawie art. 41 u.p.s. wymaga zaistnienia wyjątkowych okoliczności wykraczających poza codzienne zdarzenia. Samo przekroczenie kryterium dochodowego nie oznacza automatycznego przyznania świadczenia.

Naczelny Sąd Administracyjny potwierdza, że rażące naruszenie art. 72 ust. 1 pkt 3 p.r.d. przez Starostę Wałeckiego było prawidłowo uznane przez WSA jako uzasadnienie uchylenia decyzji SKO, przy braku istotnych wątpliwości interpretacyjnych co do wymogów homologacji.

Zarządzenie NSA: Stwierdzenie braku podstaw do uwzględnienia skargi kasacyjnej na decyzję o rejestracji pojazdu z oczywistym, lecz nie rażącym naruszeniem prawa zgodnie z art. 72 ust. 1 pkt 3 p.r.d. oraz doprecyzowanie zakresu zgodności prawa krajowego z przepisami unijnymi dotyczącymi homologacji.