Obowiązek poddania się kwarantannie, jak określono w art. 34 ust. 2 ustawy o zapobieganiu i zwalczaniu zakażeń, nie wymaga formy decyzji administracyjnej; realizowany jest jako czynność administracyjna, od której brak podstaw do odwołania, lecz istnieje możliwość zaskarżenia jej do sądu administracyjnego.

Naczelny Sąd Administracyjny oddala skargę kasacyjną, potwierdzając prawidłowość decyzji odmawiających pełnej płatności rolniczej, uznając obiekcje co do procedury dowodowej za niezasadne, a brak dowodów skarżącego nie podważa stanowiska organów. Regulacje kwalifikowalności powierzchni za uzasadnione.

Palm Kernel Shell nie kwalifikuje się do podpozycji 2306 wg Nomenklatury Scalonej jako pozostałość po ekstrakcji. NSA potwierdził prawidłowość uchylenia decyzji organu celnego przez WSA, wskazując na wymaganość ponownego rozpatrzenia spornego przypadku.

NSA oddalił skargę kasacyjną, potwierdzając chińskie pochodzenie towarów i zasądzenie cła antydumpingowego, uznając brak istotnego przetworzenia w Indiach za przesądzający.

Odbiorca towaru, który nie był stroną postępowania celnego, nie ma prawa do wniesienia odwołania od decyzji organu celnego o zajęciu towaru na podstawie Unijnego Kodeksu Celnego.

Zakup laptopa dla niepełnosprawnego pracownika nie spełnia przesłanek uznania za pomoc de minimis, jeśli nie wykazano jego bezpośredniego wpływu na eliminację ograniczeń związanych z niepełnosprawnością zgodnie z ustawą o rehabilitacji i rozporządzeniem ZFRON.

Nałożenie obowiązku kwarantanny na podstawie art. 34 ust. 2 ustawy zakaźnej dzieje się w formie czynności administracyjnej, a nie decyzji administracyjnej, zgodnie z art. 3 § 2 pkt 4 ppsa, co wyklucza konieczność jej wydania i możliwość odwołania.

Naczelny Sąd Administracyjny uchyla wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z uwagi na niewłaściwą ocenę interesu prawnego emitenta akcji oraz brak uzasadnienia, które nie pozwala na skuteczną kontrolę instancyjną, przekazując sprawę do ponownego rozpoznania.

Interpretacja indywidualna dotycząca opodatkowania VAT montażu instalacji OZE przez gminy powinna być uchylona w całości, gdyż nie stanowi odpłatnego świadczenia usług, a dotacja i wpłaty mieszkańców nie są elementem podstawy opodatkowania.