Naczelny Sąd Administracyjny orzeka, iż brak spełnienia przesłanki "szczególnych okoliczności" uzasadnia odmowę przyznania renty w drodze wyjątku; decyzja Prezesa ZUS była zgodna z prawem i uzasadniona prawidłową oceną materiału dowodowego.

Naczelny Sąd Administracyjny orzeka, że organ administracyjny obowiązany jest do wydania zaświadczenia w terminie siedmiu dni. Bezczynność organu, nawet z uwagi na specjalne okoliczności, nie może przekraczać obligatoryjnych ustawowych terminów procedowania.

Naczelny Sąd Administracyjny uznał zarzuty kasacyjne Rektora za bezzasadne i potwierdził, że przekroczenie terminu na wydanie zaświadczenia przez organ, mimo uwzględnionych okoliczności organizacyjnych, stanowiło bezczynność zgodnie z art. 217 § 3 k.p.a.

Ustalono, że rektor uczelni dopuścił się bezczynności wobec wniosku o wydanie sylabusów, przekraczając ustawowy termin 7 dni, mimo iż bezczynność nie miała charakteru rażącego naruszenia prawa.

Bezczynność organu w wydaniu zaświadczenia na wniosek strony podlega obiektywnej ocenie, niezależnej od trudności organizacyjnych organu. Termin określony w art. 217 § 3 k.p.a. jest bezwzględny.

Organ nie ponosi odpowiedzialności za nieposiadanie żądanej informacji, jeśli wykaże brak możliwości jej odzyskania mimo podjęcia stosownych działań, co nie stanowi rażącego naruszenia prawa.

Skarga kasacyjna Rektora [...] z siedzibą w [...] zostaje oddalona, jako że organ dopuścił się bezczynności w przedmiocie wydania karty przebiegu studiów, a ocena Sądu I instancji dotycząca szczególnych okoliczności organizacyjnych była prawidłowa.

Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził bezczynność Rektora w sprawie wydania karty przebiegu studiów, jednak bez cech rażącego naruszenia prawa, umarzając zobowiązanie do działań. Skarga kasacyjna częściowo uwzględniona.

Burmistrz J. dopuścił się rażącego naruszenia prawa z tytułu bezczynności w zakresie udostępnienia informacji publicznej na rzecz wnioskodawczyni, co uzasadnia oddalenie skargi kasacyjnej przez Naczelny Sąd Administracyjny.

Informacje związane z postępowaniem przygotowawczym, będące w aktach takich postępowań, nie podlegają udostępnieniu w trybie ustawy o dostępie do informacji publicznej, lecz zgodnie z regulacjami Kodeksu postępowania karnego.

Przedsiębiorca wykonujący przewóz drogowy ponosi odpowiedzialność za naruszenie norm czasu pracy kierowców niezależnie od winy, chyba że wykaże spełnienie przesłanek egzoneracyjnych przewidzianych w ustawie o transporcie drogowym.

Władający powierzchnią ziemi jest de iure posiadaczem odpadów znajdujących się na niej, chyba że skutecznie wykaże, że inny podmiot jest posiadaczem odpadów. Nakaz usunięcia odpadów może zostać skierowany do niego, jeśli nie obali tego domniemania.

Brak bezczynności o rażącym charakterze nie niweczy obowiązku organu do działania w terminie określonym przepisami k.p.a. Sąd I instancji prawidłowo uwzględnił okoliczności faktyczne, potwierdzając bezczynność w kontekście ustawowego terminu wydania zaświadczenia.

Bezczynność organu administracyjnego w zakresie wydania dyplomu ukończenia studiów, mimo że wynikała z komplikacji organizacyjnych Uczelni, nie jest usprawiedliwiona z uwagi na ustawowy obowiązek organu, a ocena jej rażącego charakteru należy do sądu administracyjnego.

Bezczynność organu polegająca na niedochowaniu ustawowych terminów jest podstawą do stwierdzenia winy, mimo okoliczności organizacyjnych. Zmiana stanu faktycznego przez spełnienie żądania uzasadnia umorzenie postępowania w zakresie zobowiązania do działania.

Bezczynność organu administracyjnego w zakresie udostępnienia informacji publicznej następuje, gdy organ nie udziela merytorycznej odpowiedzi na wniosek, nawet jeśli uznaje dane żądanie za niemające miejsca w ustawie o dostępie do informacji publicznej.

Rektor uczelni pozostawał w bezczynności, przekraczając ustawowy termin na wydanie zaświadczenia, co pociągało za sobą odpowiedzialność administracyjną, niezależnie od zaistniałych okoliczności faktycznych opisujących stan organizacyjny uczelni.